Jest to podstawowa technika NLP (Programowania Neurolingwistycznego), dzięki której możesz na żądanie wywołać dowolny stan emocjonalny (motywacja, pasja, radość, miłość, pewność siebie...). Polega na wytworzeniu neuroasocjacji (skojarzenia) bodźca ze stanem emocjonalnym (na zasadzie odruchu warunkowego). Kolejne zastosowanie bodźca (w NLP – odpalenie kotwicy), powoduje wywołanie zasocjowanego (w NLP – zakotwiczonego) stanu emocjonalnego (np. motywacji). Technika niezwykle prosta i łatwa do wypróbowania. Sprawdź na sobie jak działa.
- Wybór stanu – Pomyśl jaki stan emocjonalny jest dla Ciebie użyteczny, który mógłby przydać się w przyszłości. Może to być np. poczucie pewności siebie, które wykorzystasz podczas wystąpień publicznych. Inne stany emocjonalne to np. radość, pasja, zabawa, miłość, motywacja... jest ich wiele, warto niektóre z nich umieć wywołać w każdej chwili, gdy będziesz potrzebował.
- Wybór kotwicy
Wybierz miejsce na ciele które dotkniesz, lub palce które razem złączysz, lub/i dźwięk lub obraz który możesz wywołać. Ważne, aby było to charakterystyczne, powtarzalne i stosowane tylko do tego celu.
Mózg wytworzy neuroasocjację między wysokim stanem emocjonalnym który za chwilę wywołasz, a czymś charakterystycznym w tej sytuacji (np. złączenie dwóch konkretnych palców u jednej z rąk, lub dotknięcie ramienia). Później, po wykonaniu tego ćwiczenia (jeśli zrobisz go dobrze) każdorazowe powtórzenie tego (czyli tzw. odpalenie kotwicy) wywoła zakotwiczony (zasocjowany) stan emocjonalny (na zasadzie odruchu Pawłowa).
- Wywołanie stanu (dla wspomnianej pewności siebie)
Przypomnij sobie sytuację, w której czułeś się na prawdę pewny siebie. Na pewno miałeś taką sytuację w życiu. Może być z najbliższej przeszłości, a także nawet z dzieciństwa – jeśli potrafisz to sobie dokładnie przypomnieć.
Stwórz żywy, kolorowy obraz/film tej sytuacji, zobacz w jakim był kontekście, jacy ludzie temu towarzyszyli, usłysz dźwięki, jakie tam słyszałeś, poczuj nawet zapach tej sytuacji – im więcej zmysłów poruszysz, tym lepiej. Wejdź w ten obraz, jeśli do tej pory byłeś tylko obserwatorem.
W momencie kiedy emocje będą „sięgały zenitu” (przed samym szczytem) - załóż kotwicę (np. złóż zaplanowane wcześniej palce).
- Złamanie stanu
Pomyśl o czymś innym, np. policz ile jest w pokoju rzeczy o kolorze czerwonym, lub przypomnij sobie nr telefonu
- Powtórka - możesz kilka razy wykonać dwa powyższe punkty
- Odpalenie kotwicy
Ponownie złam stan i po chwili odpal kotwicę – czyli np. złóż dwa palce, które składałeś podczas ćwiczenia. Jakie są rezultaty? Jak wielka jest zmiana emocji, wywołana samą kotwicą?
Dobrze jeśli w tym ćwiczeniu pomaga druga osoba, która sprawdza Twoją fizjologię przed i po odpaleniu kotwicy.
.:Zamknij:.
Do wykonania tego ćwiczenia, potrzebna będzie stworzona już kotwica suwakowa, oraz druga osoba do pomocy (oczywiście wszystko można zrobić też samemu, ale we dwoje wygodniej :)
Kotwica ta jest o tyle wygodna, że nie trzeba wykonywać podczas odpalania stanu - żadnych czynności fizycznie, co przydaje się np. na różnych spotkaniach czy okolicznościach w których przesuwanie palcem po jakiejś części ciała nie było by mile widziane, lub wzbudziło nieproszoną ciekawość :D
- Osoba A: Wyobraź sobie w głowie pulpit, na którym będziesz miał różne suwaki, pokrętła, dźwignie - co lubisz najbardziej, za pomocą których będziesz sterować swoimi emocjami
- Osoba B: Odpal kotwicę suwakową, w tym samym czasie osoba A: w myślach przesuwaj kotwicę (suwak, przekręcaj pokrętło, dźwignię) którą przypisałeś do danego stanu.
- Osoba B: Przesuń kotwicę suwakową do poprzedniego stanu, osoba A: zrób to samo na swoim wewnętrznym pulpicie
- Osoba A: Odpal samodzielnie kotwicę w umyśle, możesz nawet wybiec poza skalę :)
- Kalibracja stanu – sprawdź jak zmienia się Twój stan emocjonalny, podczas przesuwania/przekręcania swojej kotwicy, osoba B: Zauważ jakie różnice pojawiają się w fizjologii osoby A - np. uśmiech, zmiana postawy ciała, szybkości oddechów, tętno, kolory na twarzy, itd.
.:Zamknij:.
Metoda ta pozwala na skuteczne podejmowanie decyzji, wybieganie w przyszłość i sprawdzanie ich rezultatów.
Najlepiej, jeśli wykonasz je z drugą osobą która będzie Ciebie prowadzić i obserwować zmiany w fizjologii (tzw. kalibracja). Ważne, abyś jak najmocniej wczuł się w sytuację, wszedł w stany emocjonalne które ją charakteryzują.
Jeśli nie wiesz co to linia czasu przeczytasz o niej .:tutaj:.
Wykonanie ćwiczenia:
1. Znajdź decyzje do podjęcia i zapisz ją.
2. Linia czasu
Znajdź miejsce w którym będziesz mógł przejść kilka - kilkanaście kroków w linii prostej.
Wyznacz punkt początkowy i końcowy (przeszłość i przyszłość), możesz je zaznaczyć np. kładąc kartkę z napisem.
Stań na linii czasu w miejscu, gdzie wg Ciebie jest teraźniejszość, czas w którym podejmujesz decyzję.
Wyobraź sobie, że już podjąłeś decyzję. Sprawdź jak się z tym czujesz.
Powoli, małymi kroczkami zacznij przemieszczać się w stronę przyszłości aż do punktu, w którym są już wyniki/rezultaty podjętej decyzji.
3. Kalibracja, wyniki. Sprawdź jak się czujesz, jaka jest Twoja fizjologia (najlepiej jeśli określi to druga osoba która Ciebie obserwuje), co się zmieniło. Czy podjęta decyzja była właściwa?
Jeśli było kilka alternatywnych wyborów - przejdź kilka razy, sprawdzając każdy z nich. Wybierz najlepszą (zwracaj uwagę na spójność – kinestetyka, energia, fizjologia, etc.)
Spawdź jak błyskawicznie zmienić negatywne emocje na linii czasu?
.:Zamknij:.
Technika ta
umożliwia w niezwykle szybki sposób zmienić ludzkie reakcje i zachowania które są nieużyteczne. Przykładem jest obgryzanie paznokci czy złe nastawienie na sam widok jakiejś osoby. Są to zachowania czy reakcje, które z powodu wielokrotnego ich powtórzenia w przeszłości, utrwaliły się na nieświadomym poziomie umysłu, i teraz zachodzą całkowicie automatycznie, bez udziału świadomości. Często jest tak, że dopiero post-factum wiemy co się wydarzyło, a wtedy jest już za późno na zmianę...
Na czym polega technika?
Jej sednem jest zmiana wewnętrznej reprezentacji sytuacji dotychczasowej (nieużytecznej), na taką jakiej pragniemy (użyteczną).
Technikę omówię na przykładzie.
Np. zapracowany ojciec może odruchowo reagować negatywnie na dziecko, które czegoś od niego chce, oczekuje. Wchodząc do pokoju ojca, słyszy: nie mam teraz czasu!
W tonie głosu słyszy zdenerwowanie, rezygnuje więc z kontaktu z ojcem.
W tej sytuacji tracą zarówno ojciec, jak i dziecko. On dopiero po chwili zauważa, że mógł postąpić inaczej, ale teraz jest już za późno, bo wywołał negatywne emocje u dziecka.
Jak to zmienić?
- Przywołaj obraz sytuacji niepożądanej. Niech będzie duży, kolorowy, usłysz dźwięki, poczuj zapachy, porusz wszystkie zmysły. Obraz ten możesz umieścić na czerwonym tle lub oglądać jakby przez czerwone szkło.
-
Teraz stwórz w prawym, dolnym rogu mały obraz sytuacji, jaką chcesz wywołać (pożądanej reakcji na bodziec). Może być na zielonym tle, lub w zielonych barwach (jakbyś oglądał przez zielone szkło). W tym przykładzie, może to być odezwanie się do dziecka z uśmiechem i powiedzenie: Kochanie, jestem bardzo zapracowany, ale za chwilę Tobie pomogę. Przyjdź za 10 minut.
- Kolejnym elementem, jest bardzo szybka zmiana obrazu. Zrób to tak: Chwyć (fizycznie, wyciągając przed siebie rękę) mały, zielony obraz i najszybciej jak potrafisz przesuń go na miejsce dużego, czerwonego obrazu, krzycząc swishhh lub wushhhh! Niech czerwony obraz rozpadnie się z hukiem na małe kawałeczki (tak, jakbyś stłukł szybę), a w tym miejscu będzie zielony obraz z pozytywną reakcją na bodziec (pozytywnym, użytecznym zachowaniem).
- Teraz pomyśl o czymś zupełnie innym, np. o numerze telefonu do przyjaciela lub policz coś w pomieszczeniu (chodzi o tzw. złamanie stanu).
- Powtórka ponownie utwórz czerwony obraz stanu niepożądanego i mały zielony w rogu, zamień go szybciej niż poprzednio. Powtórz ten element kilka do kilkunastu razy, za każdym razem coraz szybciej! Pamiętaj aby końcowy obraz był jak najbardziej żywy, kolorowy, w 3D, najlepiej miał ruch, dźwięki, zapachy!
Teraz, gdy kolejny raz spotkasz się z daną sytuacją, powinieneś już inaczej na nią reagować.
Jeśli jednak zdarzyłoby się że jest zbyt mała zmiana, należy jeszcze raz wykonać ćwiczenie. Jeśli prawidłowo je zrobisz, efekty powinny być natychmiastowe!
.:Zamknij:.