» Projekt Sukces » Szybkie Czytanie » artyku³y o szybkim czytaniu
Szybkie Czytanie – artyku³y
- Szybko¶æ czytania a zrozumienie tekstu – jak to jest na prawdê?
- Jak zwiêkszyæ swoj± szybko¶æ czytania?
- Jak czytaæ 4 ksi±¿ki dziennie?
- Nie czytaj wszystkiego ... tam samo!
- Czytanie? Tak, ale z celem
- Jak pomóc swojemu dziecku w nauce szybkiego czytania?
- Czytanie fotograficzne
- Czym jest czytanie?
- Klasyczne b³êdy pope³niane w czasie czytania
- Wewnêtrzne i zewnêtrzne czynniki wp³ywaj±ce na szybko¶æ czytania
- Jak czytaæ z komputera, dbaj±c o swoje zdrowie?
- Czytanie mózgiem. Najciekawsze fakty z neurofizjologii czytania.
- Jak przestaæ czytaæ uchem?
- ¶piewaæ w my¶lach
- liczyæ w my¶lach
- wystukiwaæ okre¶lony rytm
- przycisn±æ jêzyk do podniebienia
- przyspieszyæ czytanie poprzez u¿ycie wska¼nika podczas czytania
- u¶wiadomiæ sobie, ¿e wystarczy zobaczyæ wyraz, aby go zrozumieæ
- Si³ownia oka, czyli jak poszerzaæ pole widzenia
- Wokalizacja – czym jest i jak pozbyæ siê tego problemu?
- Szybkie Czytanie vs. Czytanie Fotograficzne
- Czytanie mózgiem. Najciekawsze fakty z neurofizjologii czytania.
- Dlaczego warto czytaæ ksi±¿ki?
Szybkie czytanie w dzisiejszych czasach staje siê powoli standardem. Jest to spowodowane ogromem informacji które przyt³aczaj± nas ka¿dego dnia.
Rocznie ukazuje siê oko³o miliona naukowych publikacji, liczba czasopism naukowych siêga ponad 100 tysiêcy tytu³ów, podczas gdy jeszcze w 1865 r. wydawano ich tylko 100.
Codziennie czytamy dziesi±tki maili, newsletterów, stron internetowych i innych tekstów. Równie¿ postêpy nauki a wiêc aktualizacja wiedzy wymaga od nas ci±g³ego czytania, aby pozostaæ na bie¿±co w dziedzinie któr± siê zajmujemy.
Z tych wzglêdów nie ma najmniejszych w±tpliwo¶ci jak wa¿ne jest szybkie czytanie. Przypomnê tylko, ¿e przeciêtny (doros³y) polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 180-220 s³ów na minutê...
Wracaj±c do tematu, wiele osób które decyduj± siê na kurs szybkiego czytania obawia siê o zrozumienie tekstu. Ludzie boj± siê, ¿e zwiêkszaj±c prêdko¶æ czytania strac± na zrozumieniu.
Jak to jest z tym zrozumieniem?
Wed³ug badañ na jednym z amerykañskich uniwersytetów, mózg do efektywnego przyswajania informacji potrzebuje otrzymywaæ je z prêdko¶ci±... co najmniej 500 s³ów na minutê! Badania z NASA przynosz± podobne wyniki, bo 400 s.n.m.
Oznacza to, ¿e powinni¶my czytaæ przynajmniej 2 razy szybciej, ni¿ nauczyli nas w szkole!
Sk±d obawy o zrozumienie?
Najprawdopodobniej wynikaj± one st±d, ¿e w trakcie nauki szybkiego czytania nastêpuje okresowy spadek zrozumienia tre¶ci. Rysuj±c wykres zrozumienia, przyj±³ by on kszta³t paraboli. Pocz±tkowo rozumiemy 60-80%, potem w trakcie przy¶pieszania spada do kilkunastu procent (czasami niemal do zera), a nastêpnie wzrasta do poprzedniej warto¶ci a nawet przewy¿sza j±.
Mit mówi±cy ¿e szybkie czytanie zwi±zane jest z mniejszym zrozumieniem mo¿e pochodziæ st±d, ¿e osoby które próbowa³y przy¶pieszyæ tempo czytania i zrazi³y siê na pocz±tku nauki, rozpowszechniaj± b³êdne informacje...
Szybkie czytanie – dwa etapy
Warto dla swoich potrzeb rozdzieliæ szybkie czytanie na dwa etapy. Pierwszym jest prze³amanie barier i starych przyzwyczajeñ do wolnego tempa. Skupiamy siê na prêdko¶ci. Przyzwyczajamy mózg i oczy do nowych, lepszych jako¶ci i standardów.
Drugim etapem, który wymaga troszkê czasu jest wzrost zrozumienia. Czytaj±c ju¿ z pewnym komfortem w szybkim tempie, pracujemy nad zrozumieniem. Przychodzi ono naturalnie, wraz z praktyk±.
Nawet dla pocz±tkuj±cych praktyków szybkiego czytania, lepszym wyj¶ciem jest przeczytanie dwukrotnie tego samego tekstu z prêdko¶ci± np. 1000 s.n.m. ni¿ raz ale po woli, 200 s.n.m. Drugie i ka¿de kolejne czytanie uzupe³nia bowiem braki zrozumienia z poprzedniego czytania. Pó¼niej praktyka (która jak wiadomo - czyni mistrza!) pozwoli na czytanie zarówno szybko, jak i ze zrozumieniem.
Dla przyk³adu, jedna z rekordzistek szybkiego czytania, Katarzyna Sobolewska (uczennica I LO w Boles³awcu) w trakcie testu osi±gnê³a prêdko¶æ 35 483 s.n.m. przy wska¼niku zrozumienia tekstu 95,2%...
Czy by³oby fair gdybym powiedzia³, ¿e nie powiniene¶ mieæ ju¿ ¿adnych w±tpliwo¶ci?
Pozdrawiam!
Marcin Kijak
.:Schowaj artyku³:.
WSTÊP
Na polskim rynku wydawniczym, co roku pojawia siê ponad 30 tysiêcy nowych ksi±¿ek. Ponadto, co roku ma miejsce kilka premier nowych tytu³ów prasowych. Ilo¶æ wszystkich dzienników, czasopism i gazet w pobliskim kiosku, mo¿e ju¿ ¶mia³o konkurowaæ rozmiarami z bibliotek±. Ale to jeszcze nie wszystko.
Czymkolwiek siê zajmujesz, czy to w czasie pracy, czy poza ni±, to zawsze i wszêdzie potrzebujesz informacji. W koñcu ¿yjemy w ¶wiecie informacji i obecnie wygrywa ten, kto posiada najwiêcej informacji i potrafi je odpowiednio wykorzystaæ.
Zbieraj±c ca³y czas nowe informacje, trzeba sobie w pewnym momencie powiedzieæ: dosyæ, mam ju¿ ich wystarczaj±co du¿o. Pora teraz je wykorzystaæ. Wtedy cz³owiek spostrzega, ¿e potrzebuje coraz wiêcej informacji. Zaczyna rozumieæ doskonale, ¿e w ¶wiecie skomplikowanej i nieustannej zmiany, wczorajsze informacje dzisiaj ju¿ nie wystarcz±. Trzeba ci±gle zdobywaæ nowe informacje, aby byæ na bie¿±co.
Stoj±c w obliczu ci±gle rosn±cej ilo¶ci informacji do przyswojenia, stajemy siê bardzo ³atwym celem dla tzw. zalewu informacji, czyli sytuacji, w której nie potrafimy z dostêpnych nam informacji wyselekcjonowaæ tych, które s± nam aktualnie potrzebne. Zwykle koñczy siê to w ten sposób, ¿e przyswajamy kompletnie nie przydatne nam informacje. Jest to zjawisko powszechne, które jest i bêdzie. A w³a¶nie, co bêdzie dalej? Prawo Moore`a bêd±ce wyznacznikiem epoki informacji, w której ¿yjemy, mówi, ¿e ilo¶æ dostêpnych informacji na ¶wiecie ulega podwojeniu, co 18 miesiêcy. Co to oznacza? Mniej wiêcej tyle, ¿e za pó³tora roku pobliski kiosk z gazetami bêdzie ponad dwa razy wiêkszy, ni¿ obecnie; ¿e bêdzie w nim dwa razy wiêcej gazet, dwa razy wiêcej tytu³ów prasowych do kupienia i przeczytania. Mniej wiêcej tyle, ¿e bêdzie dwa razy wiêcej informacji do przyswojenia w dwa razy mniejszej ilo¶ci czasu.
W tej sytuacji bardzo ³atwo o chaos i zawrotn±, bezmy¶ln± gonitwê my¶li w twojej g³owie, a to oznacza zawodow± i czêsto tak¿e prywatn± klêskê.
Jakie jest rozwi±zanie tego problemu? Rozwi±zaniem tym, jest umiejêtno¶æ szybkiego czytania oraz znajomo¶æ technik zapamiêtywania. Szybkie czytanie gwarantuje zdolno¶æ szybkiego i umiejêtnego wyszukiwania potrzebnych informacji oraz szybkie ich przyswajanie, a znajomo¶æ technik zapamiêtywania umo¿liwia trwale zapamiêtanie wszystkich tych informacji, które aktualnie s± lub mog± byæ dla Ciebie potrzebne w najbli¿szej przysz³o¶ci oraz przypomnienie ich sobie w dowolnie wybranym momencie.
TEST
Zapraszam Ciê teraz na ma³y eksperyment. Poni¿ej znajduje siê proste æwiczenie, które ma za zadanie u¶wiadomiæ Ci, jak wa¿na i potrzebna w twoim, indywidualnym przypadku, jest umiejêtno¶æ szybkiego czytania.
Powtórzê jeszcze raz, ¿e w ci±gu roku wychodzi na polskim rynku wydawniczym ponad 30 tysiêcy nowych tytu³ów. Ka¿dego dnia w twoim kiosku pojawia siê kilkana¶cie gazet z codziennymi, najnowszymi wiadomo¶ciami. Dodaj do tego wszystkie tygodniki, dwutygodniki, miesiêczniki, a otrzymasz potê¿n± dawkê informacji, które w wiêkszym lub mniejszym stopniu s± Ci potrzebne do ró¿nych rzeczy. Czy jeste¶ w stanie to wszystko opanowaæ, przyswoiæ i wykorzystaæ na w³asny u¿ytek? Zaraz siê przekonamy.
TEST SZYBKO¦CI CZYTANIA I STOPNIA ZROZUMIENIA TEKSTU
Przeczytaj poni¿szy tekst. Czytaj w swoim normalnym tempie. Upewnij siê, ¿e nikt nie bêdzie Ci przeszkadza³ – skup siê. Zmierz czas czytania.
Co to jest zdrowie? [ok. 400 s³ów]
W tradycyjnym znaczeniu zdrowie jest rozumiane jako stan fizjologiczno-biologiczny; za zdrowego uwa¿a siê cz³owieka, którego organizm funkcjonuje w zakresie norm uznanych za prawid³owe. Za chorego uwa¿a siê za¶ cz³owieka, którego funkcjonowanie organizmu nie mie¶ci siê w obrêbie tych norm. Stopieñ zgodno¶ci z norm± jest okre¶lany przez profesjonalnego eksperta, którym jest lekarz. Je¿eli tej zgodno¶ci brak, to jednostka zostaje uznana za osobê chor±. W przedstawionym ujêciu, zdrowie jest równoznaczne z brakiem choroby, a decyzja o kwalifikuj±cym przypisaniu cz³owieka do odpowiedniego stanu nie le¿y w kompetencjach diagnozowanej jednostki.
W literaturze przedmiotu popularny jest tak¿e pogl±d, w my¶l, którego, znajdowanie siê w stanie zdrowia lub choroby mo¿e byæ definiowane w kategoriach obiektywnych i subiektywnych. Ten podzia³ powsta³ jako wynik zaobserwowanych rozbie¿no¶ci miêdzy ocenami eksperckimi a subiektywnymi ocenami osób zg³aszaj±cych dolegliwo¶ci. Waga tego pogl±du dla wychowawców polega na tym, ¿e samoocena stanu zdrowia w znacznym stopniu determinuje zachowania osobnicze.
Inna koncepcja rozumienia zdrowia jest wynikiem powszechnie zaakceptowanej propozycji ¦wiatowej Organizacji Zdrowia. Uznaje ona, ¿e zdrowie to pozytywny stan samopoczucia fizycznego, psychicznego i spo³ecznego, a nie tylko brak choroby lub u³omno¶ci, w innym t³umaczeniu zdrowie jest pe³ni± fizycznego, psychicznego i spo³ecznego dobrostanu cz³owieka, a nie tylko brakiem choroby lub niedomagania. Ujêcie to równie¿ nie w pe³ni odpowiada promotorom zdrowia, gdy¿ nie stopniuje pozytywnego stanu samopoczucia, bêd±cego podstawowym sk³adnikiem tej definicji i zak³ada, ¿e zdrowie jest pewnym stanem idealnym. Zak³ada równie¿ postrzeganie zdrowia w ujêciu statycznym, a nie w jego zmieniaj±cej siê z³o¿ono¶ci.
Bardzo interesuj±cy sposób uznawania osoby za zdrow± lub chor± zaproponowa³ Talcott Pearsons (1968). Jako socjolog postrzega cz³owieka w kategorii zachowañ jednostki pe³ni±cej w swym codziennym ¿yciu szereg ról spo³ecznych. Za osobê zdrow± uwa¿a osobê mog±c± te role wype³niaæ bez zak³óceñ, a za chor± tak± osobê, której stan uniemo¿liwia pe³ne wywi±zywanie siê z tych ról.
René Dubos (1970) rozumia³ zdrowie nie tylko jako brak choroby, lecz tak¿e jako zespó³ cech umo¿liwiaj±cych ludziom uzewnêtrznianie swych zdolno¶ci kreatywnych i osi±ganie szczê¶cia w procesie przystosowania siê do przysz³o¶ci.
¬ród³o: tekst w³asny.
Zanotuj czas, jaki zajê³o Ci przeczytanie powy¿szego tekstu. Teraz, bez zagl±dania do tekstu odpowied¼ na poni¿sze pytania. Ka¿de pytanie ma 3 mo¿liwe odpowiedzi, gdzie tylko jedna jest poprawna.
1.Zdrowie to:
a) stan fizjologiczno – biologiczny
b) dobre samopoczucie
c) brak choroby
2.¦wiatowa Organizacja Zdrowia uznaje zdrowie za:
a) brak choroby
b) brak u³omno¶ci
c) pozytywny stan samopoczucia
3.W którym roku Talcott Pearsons zaproponowa³ swój sposób uznawania osoby za zdrow± lub chor±?
a) 1966
b) 1968
c) 1969
Sprawd¼ teraz – zagl±daj±c do tekstu – czy twoje odpowiedzi s± poprawne, czy nie oraz zanotuj ilu udzieli³e¶ poprawnych odpowiedzi.
Obliczysz teraz [samodzielnie] jak szybko czytasz oraz ile jeste¶ w stanie zapamiêtaæ z czytanego tekstu, a wiêc obliczysz prêdko¶æ czytania [w postaci liczby s³ów czytanych na minutê] oraz stopieñ rozumienia czytanego tekstu [w procentach].
Prêdko¶æ czytania oblicza siê wed³ug wzoru:
Liczba s³ów czytanego tekstu podzielona przez czas czytania w sekundach i pomno¿ona przez 60.
Przeczytany przez Ciebie tekst liczby 400 s³ów. Sprawd¼ teraz ile czasu [w sekundach] zajê³o Ci jego przeczytanie. Za³ó¿my, ¿e zrobi³e¶ to w 46 sekund. Liczymy: 400 [liczba s³ów] : 46 [czas czytania] x 60 = 522, a wiêc czytasz 522 s³ów na minutê.
Stopieñ zrozumienia tekstu liczy siê wed³ug wzoru:
Liczba udzielonych poprawnych odpowiedzi podzielona przez liczbê wszystkich mo¿liwych odpowiedzi i pomno¿ona przez 100%.
W naszym przypadku: by³y 3 mo¿liwe odpowiedzi. Je¶li odpowiedzia³e¶ poprawnie np. na tylko jedno pytanie [sprawd¼ teraz swój uzyskany wynik], to stopieñ zrozumienia tekstu obliczymy nastêpuj±co: 1 [liczba poprawnych odpowiedzi] : 3 [liczba mo¿liwych odpowiedzi] x 100% = 33,3%.
Po przeprowadzeniu powy¿szych obliczeñ powiniene¶ otrzymaæ nastêpuj±ce dane:
Twoja prêdko¶æ czytania wynosi [wed³ug przyk³adowych danych] 522 s³ów na minutê z 33% stopniem zrozumienia czytanego tekstu.
WYNIK TESTU, czyli GDZIE JESTE¦ DZISIAJ?
Skala szybko¶ci czytania dla jêzyka polskiego wygl±da nastêpuj±co:
Liczba czytanych s³ów na minutê:
Do 150 - Bardzo powoli
Do 200 - Wolno
Do 250 - Przeciêtnie
Do 350 - Ponadprzeciêtnie
Do 500 - Umiarkowanie szybko
Do 650 - Szybko
Do 800 - Bardzo szybko
Je¿eli jeste¶ przeciêtnym polskim czytelnikiem, to twoja szybko¶æ czytania kszta³tuje siê na poziomie 150 - 200 s³ów na minutê ze stopniem zrozumienia czytanego tekstu na poziomie 30 %.
Teraz samodzielnie odpowied¼ sobie na pytanie:
Czy ze swoj± prêdko¶ci± czytania, jeste¶ w stanie ogarn±æ i przetrawiæ w jaki¶ sensowny sposób te wszystkie zalewaj±ce Ciê informacje?
Co wed³ug Ciebie jest bardziej op³acalne: czytanie 100 stronicowej ksi±¿ki w godzinê, czy w trzy godziny?
Czy wystarczy, ¿e z lektury danej ksi±¿ki zapamiêtasz tylko 30% informacji, czy musisz zapamiêtaæ pe³ne 100%?
Czy z czysto ekonomicznego punktu widzenia rozs±dne jest po¶wiêcenie okre¶lonej ilo¶ci czasu i pieniêdzy, na to ¿eby zaoszczêdziæ jeszcze wiêcej czasu i zarobiæ jeszcze wiêcej pieniêdzy?
Te i tym podobne pytania s± w erze informacji ju¿ nie tylko potrzebne, ale i konieczne.
U¦WIADOMI£E¦ SOBIE W£A¦NIE, ¯E...
Skoro doczyta³e¶ do tego miejsca, to z pewno¶ci± zdajesz sobie ju¿ sprawê, jak wa¿na, jest umiejêtno¶æ szybkiego czytania i wiesz tak¿e, ¿e TY na razie tej umiejêtno¶ci nie posiadasz. Z tego wyci±gn±æ mo¿na prosty wniosek, ¿e chcesz to zmieniæ i to jak najszybciej. Chcesz i musisz.
Odpowiedz sobie na pytanie: czy ja naprawdê mogê zacz±æ czytaæ szybko i sprawnie? Czy stanowiê dobry materia³ na szybkiego czytelnika?
Znam doskonale te rozterki. Sk±d? Sam przechodzi³em przez ten proces. Znalezienie pozytywnej odpowiedzi kosztowa³o mnie naprawdê du¿o i to pod ka¿dym wzglêdem. Jednak, kiedy ju¿ mia³em w gar¶ci t± odpowied¼, wszystko posz³o g³adko. Wiesz ju¿, jaka to odpowied¼, prawda?
JA TO ZROBI£EM!
Jestem samoukiem. Moja obecna prêdko¶æ czytania wynosi kilka tysiêcy s³ów na minutê. Codziennie czytam przynajmniej jedn± ksi±¿kê. Rocznie daje, to co najmniej 350 przeczytanych ksi±¿ek. Pomy¶l, czy przeczytanie 350 ksi±¿ek zmieni³o byæ co¶ w twoim ¿yciu? Chocia¿ troszeczkê?
Ponadto umiejêtno¶æ szybkiego czytania pozwala mi byæ na bie¿±co z najnowszymi informacjami i trendami, a ponadto daje mi mo¿liwo¶æ wyboru czytanych tekstów, bo zawsze wiem, ¿e mogê do czego¶ wróciæ i szybko przeczytaæ, jak tylko oka¿e siê to dla mnie potrzebne. Dziêki temu nie dajê siê og³upiæ zalewowi przypadkowych informacji.
JAK TO ZROBI£EM?
Jak to osi±gn±³em? Bardzo prosto. Wytyczy³em sobie cel, jakim by³o uzyskanie prêdko¶ci 1000 s³ów na minutê i zacz±³em trenowaæ. Mam na my¶li taki sam trening, jak w sporcie. Dlaczego? Szybkie czytanie, to umiejêtno¶æ. A ka¿da umiejêtno¶æ ma to do siebie, ¿e nie wykonywana zanika. Z drugiej strony, to w³a¶nie z ni± najlepiej sprawdza siê stare powiedzenie, ¿e trening czyni mistrza.
No dobrze, ale skoro trening, to musz± byæ i æwiczenia. Tak, to prawda. Jakie æwiczenia robi³em? A choæby takie...
PRAKTYCZNE ÆWICZENIA
Zrób poni¿sze æwiczenia stosuj±c siê ¶ci¶le do instrukcji.
1. Ósemka.
Cel: koordynacja pó³kul mózgowych.
Jak: Narysuj na kartce papieru wielk± ósemkê w poziomie, zaczynaj±c w punkcie ¶rodkowym i rysuj±c figurê w lew± stronê do góry. Nie mo¿esz w czasie æwiczenia ruszaæ g³ow±.
Czas: 1 minuta.
2. Ko³a.
Cel: poszerzenie pola widzenia.
Jak: przez conajmniej minutê zataczaj oczami jak najszersze ko³a. Rób to raz najwolniej, a raz najszybciej jak potrafisz.
Czas: conajmniej 1 minuta.
3. Przeskakiwanie.
Cel: gimnastyka oczu.
Jak: znajd¼ w dowolnym miejscu dwa oddalone od siebie dowolne punkty le¿±ce na tej samej wysoko¶ci. Mo¿e to byæ np. róg ¶ciany i kontakt itp. Przeskakuj oczami miêdzy tymi punktami, najpierw bardzo powoli, a nastêpnie coraz szybciej. W czasie wykonywania æwiczenia nie wolno poruszaæ g³ow± i/lub ramionami.
Czas: 1 minuta.
4. Palming.
Cel: relaks dla oczu
Jak: potrzyj o siebie swoje d³onie, aby siê rozgrza³y. Przy³ó¿ je do oczu, k³ad±c palce pionowo na czole [ma³e palce obu r±k powinny znajdowaæ siê w k±cikach oczu]. Nie naciskaj palcami na oczy. Palce powinny byæ z³±czone, aby po otwarciu oczu widaæ by³o ciemno¶æ. Przez minutê wpatruj siê w t± ciemno¶æ. Nastêpnie otwórz oczy i natychmiast spojrzyj na dowolny punkt po³o¿ony mo¿liwie jak najdalej od Ciebie [mo¿esz wyjrzeæ przez okno].
Czas: 1 minuta.
TEST SZYBKO¦CI CZYTANIA I STOPNIA ZROZUMIENIA TEKSTU –czê¶æ 2
UWAGA: W tym æwiczeniu u¿ywaj w czasie czytania – wska¼nika. Mo¿e nim byæ twój palec. W czasie czytania przesuwaj palcem ruchem jednostajnym wzd³u¿ linii tekstu. Mo¿esz dotykaæ palcem ekran monitora. Musisz czytaæ nad palcem, czyli dok³adnie tam, gdzie wskazuje jego koñcówka. Nale¿y tak¿e przesuwaæ palec nieco szybciej, ni¿ wynosi Twoje normalne tempo czytania. Nie musisz tak¿e wcale przesuwaæ wska¼nikiem od pocz±tku danej linii tekstu do jej koñca.
Je¶li jeste¶ gotowy, to przeczytaj tekst znajduj±cy siê na nastêpnej stronie. Czytaj w swoim normalnym tempie. Upewnij siê, ¿e nikt nie bêdzie Ci przeszkadza³ – skup siê. Pamiêtaj, aby zmierzyæ czas czytania.
Promocja zdrowia [ok. 400 s³ów]
Próbuj±c okre¶liæ j± w paru s³owach mo¿na powiedzieæ, ¿e s± to wszelkie dzia³ania maj±ce na celu umacnianie zdrowia pojedynczych osób, a w rezultacie tak¿e ca³ych spo³eczno¶ci. S³owo "promocja" dos³ownie oznacza podnoszenie czego¶ (kogo¶) na wy¿szy poziom. Tak, wiêc przez analogiê mo¿na powiedzieæ, ¿e promocja zdrowia zmierza do "podniesienia" zdrowia na wy¿szy poziom (jego polepszenia, a nie tylko zapobiegania okre¶lonym chorobom). Jest to wyra¼nie szersze pojêcie ni¿ profilaktyka zdrowotna, która na celu ma przede wszystkim zapobieganie konkretnym schorzeniom. Poprzez propagowanie zdrowego stylu ¿ycia, prawid³owego od¿ywiania siê, regularnej aktywno¶ci fizycznej itp. Promocja zdrowia ma prowadziæ do podniesienia komfortu ¿ycia, a w efekcie d³ugofalowym do jego wyd³u¿enia.
Regionalne Biuro ¦wiatowej Organizacji Zdrowia Regionu Europejskiego w 1984 roku opublikowa³o "Dokument dyskusyjny na temat promocji zdrowia", w którym okre¶lono tê promocjê jako proces umo¿liwiaj±cy jednostkom i grupom zwiêkszenie kontroli nad czynnikami determinuj±cymi zdrowie. W toku tego procesu tworzy siê ca³o¶ciow± koncepcjê zapewnienia warunków i wprowadzenia stylów ¿ycia zmierzaj±cych do zachowania zdrowia. Zaanga¿owanym w ten proces stawia siê tak¿e zadanie stworzenia strategii mediacji miêdzy lud¼mi a szeroko rozumianym ¶rodowiskiem, w celu dokonywania odpowiedzialnych wyborów indywidualnych, jak i zespo³owych dotycz±cych zdrowia spo³ecznego dzisiaj i w przysz³o¶ci.
W "Karcie Ottawskiej" - dokumencie wydanym na zakoñczenie pierwszej Miêdzynarodowej Konferencji Promocji Zdrowia - charakteryzuj±c dzia³alno¶æ na rzecz promowania zdrowia wymieniono piêæ p³aszczyzn, w których zakresie podejmowanie przedsiêwziêæ ma potencjalnie najwiêkszy wp³yw na jej kszta³t.
Promocja zdrowia to aktywno¶æ spo³eczna ukierunkowana na tak± kooperacjê jednostek i grup, aby decyzje tych podmiotów mia³y u swego pod³o¿a refleksjê o wp³ywie dokonywanych wyborów na warunki zapewniaj±ce tym podmiotom mo¿liwo¶æ realizacji zdrowego stylu ¿ycia. Aktywno¶æ promowania zdrowia jest przypisana tym wszystkim podmiotom, które maj± mo¿liwo¶æ oddzia³ywania na zdrowy styl ¿ycia i na dobre samopoczucie wszystkich cz³onków spo³eczeñstwa. Wynika st±d wniosek, ¿e promocja zdrowia nale¿y do grupy problemów spo³ecznych i politycznych, a nie, jak siê potocznie uwa¿a, do grupy problemów znajduj±cych siê g³ównie w kompetencjach medycyny i s³u¿b z ni± bezpo¶rednio zwi±zanych. Co nie eliminuje ich udzia³u w procesie rzecznictwa. Wrêcz przeciwnie, lekarze i inni specjali¶ci medyczni s± niezbêdni na ka¿dym etapie realizacji programów promocyjnych jako eksperci i jako osoby znacz±ce, których poparcie i aktywny udzia³ legitymizuje i uprawomocnia procedury dzia³aniowe organizatorów w ¶wiadomo¶ci odbiorców.
¬ród³o: tekst w³asny.
Zanotuj czas, jaki zajê³o Ci przeczytanie powy¿szego tekstu. Teraz, bez zagl±dania do tekstu odpowied¼ na poni¿sze pytania. Ka¿de pytanie ma 3 mo¿liwe odpowiedzi, gdzie tylko jedna jest poprawna.
1.Co to jest promocja zdrowia?
a) dzia³anie ku umacnianiu zdrowia ludzi
b) reklamowanie zdrowia
c) dzia³anie ku zapobieganiu chorobom
2.„Karta Ottawska” zosta³a wydana:
a) przez Regionalne Biuro ¦wiatowej Organizacji Zdrowia Regionu Europejskiego
b) na zakoñczenie Miêdzynarodowej Konferencji Promocji Zdrowia
c) przez rz±d kanadyjski w Ottawie
3.Promocja zdrowia nale¿y do grupy problemów:
a) spo³ecznych
b) medycznych
c) politycznych i spo³ecznych
Sprawd¼ teraz – zagl±daj±c do tekstu – czy twoje odpowiedzi s± poprawne, czy nie oraz zanotuj ilu udzieli³e¶ poprawnych odpowiedzi.
Oblicz teraz – korzystaj±c z procedury opisanej w pierwszym te¶cie - swoj± prêdko¶æ czytania [w postaci liczby s³ów czytanych na minutê] oraz stopieñ rozumienia czytanego tekstu [w postaci procentów].
WYNIK = CUD
Spójrz jeszcze raz na wynik ostatniego testu i porównaj go z wynikiem uzyskanym z pierwszym te¶cie. Co TY na to? Czy to mo¿e pomy³ka? Nie, to rzeczywisto¶æ.
W³a¶nie poprzez wykonywanie takich æwiczeñ, jakie w³a¶nie wykona³e¶, trenujesz swoje oko i umys³, a dziêki temu stajesz siê prawdziwym szybkim czytelnikiem. Czy potrzebujesz jeszcze jakiego¶ dowodu na skuteczno¶æ tych æwiczeñ? Co powiesz na ebook wype³niony po brzegi tego typu æwiczeniami? Co powiesz na publikacjê, która gwarantuje Ci wypracowanie w sobie umiejêtno¶ci szybkiego czytania na poziome, co najmniej kilkuset czytanych s³ów na minutê?
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Jak zdobyæ wiedzê wart± 500-2000 z³, 40 razy taniej?
--
http://szybkie-czytanie.zlotemysli.pl
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
Zabawnym wydaje siê byæ fakt, i¿ tak niewielu z nas potrafi poprawnie czytaæ. I nie mam tu na my¶li ¿adnych specjalnych technik pozwalaj±cych przeczytaæ tysi±ce s³ów na minutê. Mówiê o zwyk³ym czytaniu, zwyk³ych rzeczy przez zwyk³ych ludzi.
Pozwól, ¿e zadam ci 2 pytania.
1. Czy wierzysz w to, ¿e mo¿liwe jest przeczytanie 4 ksi±¿ek dziennie z przyswojeniem najwa¿niejszych informacji, bez stosowania specjalnych, czasoch³onnych i (co tu du¿o ukrywaæ) szalenie trudnych technik?
2. Czy przeczyta³e¶ w tym tygodniu gazetê?
Je¶li na pierwsze pytanie odpowiedzia³e¶ NIE, a na drugie TAK – pomy¶l nad tym.
Dzisiaj w kiosku facet przede mn± kupowa³ 3 gazety „weekendowe”. Ich objêto¶æ odpowiada przynajmniej z czterem kilkudziesiêciu stronicowym ksi±¿kom. Zastanów siê nad tym. Jak grube jest weekendowe wydanie „Gazety Wyborczej”? Hmm.... Te wszystkie dodatki robi± swoje, prawda?
Do czego zmierzam? Wniosek z powy¿szych rozwa¿añ, jest bardzo prosty. Je¶li potrafisz przeczytaæ gazetê równ± objêto¶ci 4 ksi±¿kom, to potrafisz tak¿e przeczytaæ 4 ksi±¿ki. Co Ty na to?
Zastanów siê nad tym, jak czytasz gazetê. Czy czytasz j± od A do Z? Nie. Czytasz tylko te artyku³y, które Ciê interesuj±. A sk±d wiesz, jak je znale¼æ? Gazeta podzielona jest na odpowiednie dzia³y. A wiêc, je¶li szukasz informacji sportowych, otwierasz gazetê na dziale sportowych, a nie gospodarczym. Ale, czy i wtedy czytasz ca³y dzia³? No pewnie, ¿e nie. Skoro nie interesujesz siê koszykówk±, to nie bêdziesz czyta³ artyku³ów na ten temat. A jak dokonujesz selekcji, tego co bêdziesz czytaæ? Najpierw przygl±dasz siê nag³ówkom, co daje ci pojêcie o tre¶ci artyku³y. Sam wybór u³atwia te¿ fakt, i¿ pod nag³ówkiem znajduje siê zwykle streszczenie g³ównych zagadnieñ omówionych w artykule.
A co siê dzieje w sytuacji, gdy kupujesz gazetê z ró¿nymi og³oszeniami, gdy¿ w³a¶nie szukasz jakiego¶ lokum do wynajêcia? Czy czytasz wszystkie og³oszenia od A do Z? NIE. Wiesz przecie¿, ¿e og³oszenia s± podzielone na odpowiednie dzia³y. Szukam czego¶ do wynajêcia, wiêc przechodzi do dzia³y nieruchomo¶ci, a tam do pod-dzia³u wynajem. A czy teraz czytasz ju¿ wszystkie og³oszenia? Znowu NIE. Og³oszenia s± umieszczone w porz±dku alfabetycznym, wiêc je¶li chcesz wynaj±æ dom w dzielnicy Z, to szukasz og³oszeñ dotycz±cych dzielnicy Z, a nie dzielnicy B,C, czy E, prawda?
Uff...
Podsumujmy krótko to, co zosta³o przed chwil± powiedziane.
Pozna³e¶ w³a¶nie szyfr gazetowy, tj. zasady, na których, na których opiera siê uk³ad gazety. Jedyna trudno¶æ polega na tym, aby odkryæ szyfr okre¶lone ksi±¿ki. U¶wiadom sobie, ¿e wszystko (poza beletrystyk±) opiera siê na jakim¶ szyfrze. Np. wyrok s±dowy. Jego szyfr polega na tym, ¿e sêdzia najpierw streszcza sprawê, przytacza argumenty obu stron i dopiero na ostatniej stronie podaje swój wyrok. Co wiêc robi± „wtajemniczeni”? Czytaj± tylko t± ostatni± stronê z wyrokiem.
No dobra, ale jaki jest szyfr ksi±¿kowy? W przypadku ka¿dej pozycji niebeletrystycznej, jej najwa¿niejsze za³o¿enia przedstawione s± we wstêpie. Wystarczy go przeczytaæ, aby znale¼æ odpowied¼ na pytanie:
Czy znajdê w tej ksi±¿ce, to czego szukam?
Nastêpnie, trzeba siê zastanowiæ, czy trzeba koniecznie przeczytaæ ka¿dy rozdzia³, czy lepiej skupiæ siê na wybranych? Posiadasz ju¿ przecie¿ podstawow± wiedzê z tej dziedziny, wiêc czemu tego nie wykorzystaæ?
Ksi±¿ki niebeletrystyczne pisane s± na podobnych zasadach, jak przemówienia. We wstêpie autor oznajmia, co chce powiedzieæ, potem mówi to, a na koñcu mówi jeszcze raz to, co powiedzia³.
Czêsto podobny uk³ad charakteryzuje osobny rozdzia³, tj. Tytu³ i akapit streszczaj± temat, daje nastêpuje rozwiniêcie koñcz±ce siê podsumowaniem.
Mówi±c krótko. U¿ywaj ksi±¿ki tak, jak u¿ywasz ksi±¿ki kucharskiej. Je¶li potrzebujesz przepisu na pier¶ z kurczaka, to nie czytasz ca³ej ksi±¿ki, tylko ten jeden przepis.
Zastosowanie siê do tej proste wskazówki i jej implikacji (wniosków) pozwoli ci czytaæ 4 ksi±¿ki dziennie.
NIE CZYTAJ WOLNO I UWA¯NIE
Tak brzmi kolejna wskazówka. U¶wiadom sobie, ¿e nawet te strony, które twoim zdaniem powiniene¶ przeczytaæ w ca³o¶ci zawieraj± mnóstwo tzw. ¶miecia informacyjnego. Czytanie wszystkiego oznacza tylko jedno: STRATÊ CZASU.
Poni¿ej podajê 4 proste wskazówki nt. jak czytaæ ksi±¿kê w pobie¿ny sposób?
a)okre¶l, jakich informacji szukasz
b)umie¶æ ksi±¿kê w odleg³o¶ci 50 centymetrów od oczu, tak aby widzieæ wyra¼nie ca³± stronê
c)przesuwaj palcem wskazuj±cym z góry na dó³, ¶rodkiem strony pod±¿aj±c wzrokiem w ¶lad za nim; przy czym patrz w miejsce tu¿ nad czubkiem palca
d)palec przesuwaj z tak± szybko¶ci±, ¿eby¶ nie mia³ czasu zatrzymywaæ siê przy pojedynczym s³owie
Bêdziesz zdumiony, jak wiele informacji zdobêdziesz dziêki takiemu czytaniu, je¶li tylko wiesz, czego szukasz.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Zacznij prawdziwy kurs szybkiego czytania: http://szybkie-czytanie.zlotemysli.pl
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
Podstawowym b³êdem wiêkszo¶ci osób czytaj±cych jest fakt, ¿e czytaj± one wszystkie teksty z tak± sam± prêdko¶ci±.
Przez to nara¿aj± siê na czytanie tekstów, lub te¿ ich okre¶lonych fragmentów, które maj± nie wiele wspólnego z tym, co dane osoby chc± osi±gn±æ czytaj±c okre¶lony tekst.
Czytanie wszystkiego z tak± sam± prêdko¶ci± skazuje Ciê na to, ¿e autor danego tekstu wodzi Ciê za nos, a nie odwrotnie. On mo¿e powypisywaæ zupe³ne brednie i g³upoty, a Ty to przeczytasz. Przez to skazujesz siê na spêdzanie wiêkszej ilo¶ci czasu na czytaniu ró¿nych tekstów, ni¿ to jest konieczne.
Jak rozwi±zaæ ten problem?
Podstawow± spraw± jest analiza czytanego tekstu. A wiêc zabieraj±c siê za czytanie jakiego¶ tekstu, po¶wiêæ kilka minut, aby odpowiedzieæ sobie na takie pytania jak:
- dlaczego chcê przeczytaæ ten tekst?
- czego chcê siê z niego dowiedzieæ i po co?
Po sformu³owaniu celu czytania wypisz sobie kilka s³ów - kluczy, czyli s³ów bezpo¶rednio zwi±zanych z danym tematem. Np. chcesz przeczytaæ tekst o rodzeniu dzieci, bo chcesz siê dowiedzieæ, jak odpowiednio przygotowaæ siê na poród. S³owa - klucze w twoim wypadku, mog± byæ nastêpuj±ce:
- poród
- bóle porodowe
- szpital
- po³o¿nictwo
- szko³a rodzenia
- itp., itd.
Nastêpnie przegl±dnij tekst, który chcesz przeczytaæ. Przeczytaj spis tre¶ci, przekartkuj ca³± ksi±¿kê, poczytaj indeks szukaj±c twoich s³ów - kluczy.
Ta pobie¿na analiza pozwoli Ci siê zorientowaæ, czy w ogóle w tym tek¶cie mo¿esz znale¼æ poszukiwane przez Ciebie informacje, np. je¶li brak jest s³ów - kluczy w indeksie i / lub spisie tre¶ci, to lepiej sobie odpu¶ciæ czytanie takiego tekstu, gdy¿ nie zawiera on poszukiwanych przez Ciebie informacji.
Dopiero teraz zabierz siê za czytanie i czytaj tak, jak trzeba, czyli tam gdzie autor pisze konkretnie o tym, co Ciê interesuje, tam mo¿esz (a niekiedy nawet powiniene¶) czytaæ wolno i uwa¿nie. A wszêdzie tam, gdzie autor pisze “o dupie Maryny” czytaj szybko, opuszczaj±c poszczególne wyrazy, zdania, a nawet ca³e akapity i rozdzia³y.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
Wiele z osób czytaj±cych dowolne publikacje pope³nia jeden podstawowy b³±d. Mianowicie bierze siê za czytanie bez wcze¶niejszego ustalenia po co w³a¶ciwie to robi. Dlaczego to jest tak wa¿ne?
Wyobra¼ sobie, ¿e chcesz ugotowaæ sobie na obiad zupê ogórkow±. Bierzesz ksi±¿kê kucharsk± - pierwsz± lepsz± - i zaczynasz j± czytaæ od pocz±tku do koñca w poszukiwaniu tego¿ jednego, jedynego przepisu. Czy to jest sensowne rozwi±zanie?
Zauwa¿, ¿e w³a¶nie przeczyta³e¶ ponad 300 stron ksi±¿ki kucharskiej, w tym kilka dobrych set przepisów na przeró¿ne dania, w tym tak¿e zupy i ponadto wyobra¼ sobie, ¿e wcale nie znalaz³e¶ tego przepisu, który szuka³e¶. Dlaczego? Bo po prostu czyta³e¶ ksi±¿kê z przepisami kuchni wolskiej, która nie zna takiej zupy, jak ogórkowa.
Podsumowuj±c straci³e¶ w³a¶nie kilka dobrych godzin swojego czasu zupe³nie bez sensu szukaj±c przepisu zupe³nie nie tam, gdzie trzeba. To s± w³a¶nie skutki czytania bez celu.
Gdyby¶ wcze¶niej klarownie sobie sformu³owa³ swój cel - czyli znalezienie przepisu na zupê ogórkow± - to wzi±wszy t± pierwsz±, lepsz± ksi±¿kê kucharsk± móg³by¶ przed rozpoczêciem jej czytania zrobiæ sobie tak± mini-analizê poprzez sformu³owanie odpowiedzi na kilka pytañ, np.:
- czy w tej ksi±¿ce znajduj± siê w ogóle przepisy na jak±¶ zupê?
- czy kuchnia jakiej przepisy ta ksi±¿ka zawiera “zna” w ogóle takie danie, jak zupa ogórkowa?
- itp.
Jak znale¼æ odpowiedzi na takie pytania? To banalnie proste. Po to w³a¶nie jest spis tre¶ci, index, wstêp do ksi±¿ki, czy do poszczególnych jej czê¶ci. Wystarczy tylko dok³adnie wiedzieæ czego siê chce, w oparciu o to dokonaæ pobie¿nej - nawet - analizy tekstu, który zamierzamy przeczytaæ i to wystarczy, aby w rezultacie zaoszczêdziæ sobie mas± czasu i nerwów.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
WSTÊP
Dziêki temu tekstowi dowiesz siê, jak pomóc swojemu dziecku w nauce szybkiego czytania poznaj±c metodê dziêki której twoje dziecko bêdzie w stanie poznaæ od kilkudziesiêciu do nawet kilkuset nowych s³ów na tydzieñ oraz zapoznaj±c siê z uproszczonym kursem szybkiego czytania przeznaczonym w³a¶nie dla ma³ych dzieci, które dopiero zaczynaj± swoj± przygodê z czytaniem. Ten moment, jest bardzo wa¿ny, bo zdecydowanie ³atwiej, jest od razu nauczyæ je czytaæ szybko i sprawnie – dziêki temu konspektowi bêdziesz w stanie to zrobiæ, a naukê swoich dzieci mo¿esz ju¿ kontynuowaæ korzystaj±c z informacji zawartym w g³ównym ebooku.
Zaczynamy od metody nauki s³ów.
JAK NAUCZYÆ SWOJE DZIECKO KILKUSET NOWYCH S£ÓW W CI¡GU 1 TYGODNIA?
Przedstawiona tutaj metoda zosta³a stworzona przez dr. Vearl G. McBride ponad 30 lat temu. Koncentrujê siê tutaj na jej praktycznym wymiarze, pomijaj±c wszelk± teoriê.
Metoda jest bardzo prosta i sprowadza siê do wykonywania nastêpuj±cych kroków:
1.Napisz 20 dowolnych s³ów na osobnych kartkach A4. Niech ka¿de s³owo bêdzie tak du¿e, jak to tylko mo¿liwe. Napisz ka¿de s³owo innych kolorem pisaka. Upewnij siê, ¿e ka¿de s³owo jest po³o¿one w innym miejscu na kartce, ni¿ pozosta³e.
2.Niech twoje dziecko spêdzi codziennie od 5 do 15 minut przegl±daj±c wszystkie kartki ze s³owami, zatrzymuj±c siê przy ka¿dym s³owie 5-10 sekund.
3.Przede wszystkim upewnij siê, ¿e twoje dziecko nie próbuje zrozumieæ którego¶ ze s³ów. Nie o to chodzi w tym æwiczeniu. Tutaj celem jest, aby twoje dziecko s³owo zobaczy³o, samemu nie zdaj±c sobie z tego sprawy.
4.Kiedy twoje dziecko skoñczy przegl±daæ ca³± listê 20 s³ów, wróæ do samego pocz±tku, czyli jeszcze raz to samo. Potem znowu to samo. Potem znowu. I tak ca³y czas. Sam zauwa¿ysz, ¿e twoje dziecko zacznie widzieæ i rozumieæ coraz, coraz wiêcej w ci±gu tych 5-15 minut.
5.Kiedy twoje dziecko skoñczy dzienn± seriê æwiczeñ, popro¶ je, ¿eby powiedzia³o te s³owa, które zapamiêta³o, niejako z biegu. W wiêkszo¶ci przypadków oka¿e siê, ze nic nie zapamiêta³o. Ale sens tego æwiczenia polega w³a¶nie na tym, ¿eby siê nie poddawaæ. Wystarczy, ¿e twoje dziecko bêdzie kontynuowaæ æwiczenie, a rezultaty wreszcie siê pojawi±.
6.Powtarzaj ten proces przez 4-5 dni. Po drugim dniu æwiczeñ, do³ó¿ do tego wszystkiego, przeliterowanie zapamiêtanego s³owa od pocz±tku do koñca i od koñca do pocz±tku.
7.Pod koniec pierwszego tygodnia takich æwiczeñ, odnotujesz niesamowite rezultaty.
8.Stwórz now± list± i powtórz ca³e æwiczenie jeszcze raz. Nie zapomnij tak¿e o konieczno¶ci powtórzenia starej listy. To kwestia zaledwie jednej minuty dziennie.
Dziêki powy¿szemu wzorowi æwiczenia twoje dziecko bêdzie poznawaæ od 5 do 50 razy wiêcej s³ów ni¿ zwyk³y student w takim samym czasie. Pamiêtaj, ¿e wiêkszo¶æ ludzi poznaje 20 nowych s³ów w ci±gu tygodnia. Dziêki tej metodzie mo¿na t± liczbê zwiêkszyæ do przynajmniej 600 nowych s³ów.
KURS SZYBKIEGO CZYTANIA DLA DZIECI
Nie musisz wiedzieæ, jak szybko czytaæ, aby nauczyæ swoje dzieci szybko czytaæ. Po prostu stosuj siê do przedstawionych tutaj wskazówek i czekaj na rezultaty.
Dzieci musz± pracowaæ z kursem 5 dni w ka¿dym tygodniu, przez najbli¿sze 4 tygodnie. Ponadto musisz zachêciæ dzieciaki, aby codziennie czyta³y przynajmniej przez 15 minut w sposób spontaniczny, bez twojego przymusu. Takie postêpowanie wyrabia dobre nawyki. Przyjmuje siê, i¿ je¶li jaka¶ czynno¶æ jest powtarzana przez 30 dni na okr±g³o, to w koñcu staje siê nawykiem i jest robiona automatycznie. 15 minut dziennie, to wystarczaj±cy czas, aby przeczytaæ 1 lub 2 ksi±¿ki dziennie dla wiêkszo¶ci dzieci w wieku 8 - 10 lat, gdy¿ przewa¿nie w tym wieku dzieci zaczynaj± naukê czytania.
Bêdziesz potrzebowa³:
- zestaw ksi±¿ek o odpowiedniej tematyce i stopniu trudno¶ci (nie dawaj im – przez przypadek - jaki¶ specjalistycznych ksi±¿ek, przepe³nionych ¿argonem naukowym). Najlepiej niech to bêd± jakie¶ bajeczki itp.;
- paczka ich ulubionych cukierków (to s± najlepsze motywatory) – je¶li to s± twoje dzieci, to nie pomylisz siê zanadto, je¶li zainwestujesz w cukierki czekoladowe, wiêkszo¶æ dzieciaków przepada za nimi;
- stoper, do mierzenia wyników;
- grupa, co najmniej 4 dzieciaków, które chc± szybko czytaæ (ju¿ dawno zaobserwowano, i¿ dzieci ³atwiej i bardziej efektywnej ucz± siê w³a¶nie w takich grupach). Oczywi¶cie, mo¿esz pracowaæ z mniejsz± grup±, ale zajmie ci to wiêcej czasu. Grupka dzieci daje ci pewno¶æ, ¿e te zajêcia bêd± tak samo zabawne dla nich, jak s± dla Ciebie;
LEKCJA 1
Wyja¶nij dzieciom, w jaki sposób patrzeæ na kartkê papieru. Na przyk³ad: Wyjrzyj przez okno i przez minutê patrz na drzewa (je¶li nie ma drzewa, to wyobra¼ je sobie). Widzisz tylko jeden li¶æ przez ca³y czas, czy drzewo jako ca³o¶æ? Wiêkszo¶æ ludzi widzi ca³e drzewo. To jest w³a¶nie naturalne spojrzenie, czy jak chc± niektórzy autorzy, nasz naturalny wzrok. W ten w³a¶nie sposób patrzymy i widzimy. Od ogó³u do szczegó³u. Najpierw widzimy ca³e drzewo, a dopiero potem pojedyncze ga³êzie, konary, czy li¶cie. Taki sposób patrzenia wykorzystujemy w ¿yciu codziennym, do niemal wszystkiego. Pozostawiê ci odpowied¼ na pytanie, czy wyj±tkiem od tej regu³y jest nasz sposób patrzenia na stronê w ksi±¿ce?
Jak ³atwo siê przekonaæ, zostali¶my nauczeni patrzeæ w niew³a¶ciwy, ba nawet mo¿na powiedzieæ, niezgodny z natur± sposób. Wiêkszo¶æ z nas potrafi obj±æ jednym spojrzeniem, tylko JEDNO S£OWO. Równie dobrze mo¿esz próbowaæ czytaæ przez ¼d¼b³o s³omy. Efekt bêdzie ten sam.
Musisz patrzeæ na stronê, tak jak patrzysz na drzewo, tj. obejmowaæ jednym spojrzeniem kilka linijek tekstu. Wyobra¼ sobie, ¿e na ka¿dej stronie, znajduje siê obraz wielkiego drzewa, a ka¿de s³owo zaczyna siê od li¶cia. Wykorzystuj±c swój naturalny wzrok, jeste¶ w stanie ogarn±æ jednym spojrzeniem ca³± stronê. W koñcu patrzysz i widzisz ca³e drzewo.
ÆWICZENIE 1: Daj dzieciakom 10 sekund na zobaczenie w podany wcze¶niej sposób 5 stron ksi±¿ki. Niech nie próbuj± zrozumieæ czegokolwiek. Po prostu maj± siê patrzyæ i podziwiaæ to ogromne drzewo. Po prostu próbujesz zastosowaæ w ich przypadku naturalny sposób patrzenia do nauki szybkiego czytania. Pamiêtaj, co pisa³em wcze¶niej. Powtarzanie jakiej¶ czynno¶ci przez 30 dni, staje siê nawykiem.
Teraz, daj dzieciakom 30 sekund na 30 stron. Przypominam, zrozumienie tre¶ci, to nie w tym æwiczeniu.
ÆWICZENIE 2: Daj dzieciakom 30 sekund na 15 stron z poprzedniego æwiczenia. Tym razem, musz± z³o¿yæ Ci raport z tego, co zauwa¿y³y, zapamiêta³y – jakakolwiek by to nie nazywaæ sens tego jest taki sam. W czasie pierwszego æwiczenia, mózg zapisa³ w pod¶wiadomo¶ci obraz tych stron. Teraz, gdy ponownie patrzysz siê na to samo drzewo, obraz w ¶wiadomo¶ci stanie siê bardziej wyra¼ny, dlatego i¿ twój mózg bêdzie dok³ada³ kolejne elementy do twojego obrazu. Miêdzy innymi, przez to najlepsz± metod± na zapamiêtanie czegokolwiek, g³oszon± przez wiêkszo¶æ nauczycieli, jest ci±g³e powtarzanie. Ale to nie oto chodzi. Przekonaj siê o efektach tego æwiczenia.
Pytam ka¿de dziecko, co zapamiêta³o, do momentu, a¿ znajdê kogo¶, kto nie jest na tyle przestraszony, ¿eby powiedzieæ mi o czym¶, co zapamiêta³ z fragmentu, który w³a¶nie przeczyta³ (bardzo czêsto dzieci oci±gaj± siê z „wystawieniem szyi w górê”). Kiedy które¶ dziecko zaczyna mówiæ co¶ o tym, co zapamiêta³o w czasie czytania, mówiê mu co¶ takiego: „Robisz to naprawdê dobrze” i daje mu jednego cukierka, nawet, je¶li zapamiêta³ tylko jedn± rzecz z tych 15 stron. Nagle, wszyscy zaczynaj± pamiêtaæ, co czytali.
Powiedz dzieciom, co to znaczy wizualizowaæ. Czyta³e¶ kiedy¶ ksi±¿kê, która by³a tak interesuj±co, ¿e potrafi³e¶ zobrazowaæ sobie ca³± historiê w my¶lach i to z detalami, tak jakby¶ ogl±da³ normalny film? To jest w³a¶nie to, co nazywamy wizualizowaniem.
Powtórz drugie æwiczenie kilka razy, dopóki ka¿dy z dzieciaków nie poczuje siê pewnie z ideami Wizualizacji oraz u¿ywania Naturalnego Spojrzenia w czasie czytania. Upewnij siê, ¿e ka¿dy z nich zarobi³ przynajmniej jednego cukierka. Spraw, ¿eby potraktowali to wszystko, jak dobr± zabawê.
ÆWICZENIE 3: Tym razem daj im znowu 30 sekund na te same 15 stron. Ale tym razem uprzed¼, ¿e pragniesz us³yszeæ od ka¿dego z nich historyjkê pe³n± detali i szczegó³ów, na temat tego, o czym czytali. S³uchaj ka¿dego z nich osobno i uwa¿nie. Przeka¿ ka¿demu z nich odpowiednie rady, w jaki sposób poprawiæ ich historyjkê, je¶li to konieczne. Ponadto, powiedz ka¿demu z nich jak szybko czyta. To zmotywuje niektórych z nich bardziej, ni¿ cokolwiek innego. (Dla informacji, wiêkszo¶æ ksi±¿ek dla dzieci zawiera ok. 200 s³ów na jednej stronie. Tak, wiêc 15 stron daje ok. 3000 s³ów).
Powtarzaj æwiczenie numer 3 tak d³ugo, póki ka¿de z dzieci nie poczuje siê pewnie z ide± opowiadanie historyjki na temat tego, co w³a¶nie przeczyta³y. Nie rób wiêkszych przerw ni¿ 2 – 3 minuty pomiêdzy kolejnymi powtórzeniami tego æwiczenia.
Oczywi¶cie, nagradzaj ka¿de dziecko kolejnym cukierkiem, je¶li tylko zobaczysz jakikolwiek postêp.
ÆWICZENIE 4: Zrób seriê trzech „STUKANYCH ÆWICZEÑ”. To bardzo wa¿nie. Poni¿ej masz przyk³ad tego, jak to powinno wygl±daæ.
Daj swoim studentom 3 sekundy na przeczytanie jednej strony. Stukaj w stó³ swoim d³ugopisem [mo¿e byæ tak¿e rêk±], odmierzaj±c czas (tj. 3 sekundy) przez oko³o 3 minuty. Nastêpnie zatrzymaj ich i zapytaj ka¿dego o to, co zapamiêtali. Pomy¶l o tym, co Ci powiedzieli, przez kolejne 10 sekund. Po czym, powtórz ca³e æwiczenie, zwiêkszaj±c liczbê stron do dwóch. Zakoñcz seriê, zmniejszaj±c liczbê stron ponownie do jednej.
ÆWICZENIE 5: Powiedz dzieciakom, ¿e ka¿dy, kto przeczyta ca³± ksi±¿kê, w co najwy¿ej 5 minut, z co najwy¿ej ¶rednim poziomem zrozumienia, dostanie kolejnego cukierka.
Niektóre dzieci przeczytaj± 3 ksi±¿ki w 5 minut i bêd± w stanie opowiedzieæ Ci ich tre¶æ.
LEKCJA DRUGA (ilo¶æ powtórzeñ: co najmniej 20)
1.Powtórz æwiczenie numer 3 z lekcji 1 kilka razu. Przejd¼ siê po klasie i pos³uchaj, co dzieci mówi±. Upewnij siê, ¿e ka¿dy z nich czuje siê dobrze czytaj±c w taki sposób.
2.Powtórz æwiczenie numer 4.
3.Powtarzaj æwiczenie numer 5, przynajmniej kilka razy dziennie. Tylko uwa¿aj, ¿eby Ci wystarczy³o cukierków.
Taka seria æwiczeñ sprawi, ¿e dzieci nabêd± przekonania, ¿e nic nie ma trudnego w przeczytaniu ca³ej ksi±¿ki z kompletnym jej zrozumieniem. Ponadto z czasem ich zdolno¶æ do tworzenia historyjek przepe³nionych detalami, dramatycznie wzro¶nie. Niektóre z dzieci, osi±gn± poziom fotograficznej pamiêci, staj±c siê mistrzami w szybkim czytaniu.
Po 4 tygodniach takich æwiczeñ, daj im woln± rêkê. Niech czytaj± teraz same. Ale po ok. 2 kolejnych miesi±cach, upewnij siê, ¿e rozumiej± te wiadomo¶ci, które im przekaza³e¶ i stosuj± je w praktyce.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
Twórc± czytania fotograficznego jest amerykañski trener neurolingwistycznego programowania, Paul R.Sheele, dyrektor Learning Strategies Corporation za³o¿onego w 1981 roku. Paul Sheele zaprezentowa³ swój system na 5. Miêdzynarodowej Konferencji Efektywnego Uczenia w kwietniu 1993 roku na Uniwersytecie Warwick w Wielkiej Brytanii.
Co to jest czytanie fotograficzne?
Jest to proces umys³owego absorbowania tekstu z szybko¶ci± przekraczaj±c± jedn± stronê na sekundê. Pozwala on na absorbowanie ksi±¿ki w klika minut. Czytanie fotograficzne ró¿ni siê od szybkiego czytania. To ostatnie kojarzy siê z wiêkszym stresem. Czytanie elementarne i szybkie s± g³ównymi funkcjami lewej pó³kuli mózgowej, charakteryzuj±ce siê w³a¶ciwo¶ciami analitycznymi i ograniczon± zdolno¶ci± absorpcji - tylko 7 (+/-2) informacji w danym czasie. Czytanie fotograficzne natomiast jest funkcj± prawej pó³kuli mózgowej, czyli twórczej i intuicyjnej czê¶ci mózgu. Jest to owo 95 % potencja³u, do którego normalny zjadacz chleba nigdy nie dociera, a który jest w stanie asymilowaæ 20 000 informacji jednocze¶nie! Fotografowany materia³ jest absorbowany prosto do prawej pó³kuli mózgowej, która wy³awia z niego ogólny sens i daje generalne odczucia. Materia³ czytany metodami tradycyjnymi, przy u¿yciu lewej pó³kuli mózgowej, jest poch³aniany w sposób linearny, s³owo po s³owie, gdzie ka¿de s³owo jest analizowany osobno. Czytanie fotograficzny jest, zatem procesem zupe³nie innym od czytania elementarnego.
Fotografowanie materia³u odbywa siê wed³ug dwóch centralnych zasad:
1.Programowanie nowego materia³u poprzez pod¶wiadome procesory prosto do g³êbokich pok³adów pamiêci pod¶wiadomej. Aby tego dokonaæ, trzeba wypracowaæ sobie inny typ patrzenia, tzw. fotowizyjno¶æ, polegaj±cy na zredukowaniu ostro¶ci obrazu, na którym siê koncentrujemy. Najlepiej ten typ patrzenia oddaje s³owo "gapienie". Tak w³a¶nie patrzymy, kiedy bezmy¶lnie wpatrujemy siê w dal. Znasz dobrze ten rodzaj patrzenia z lekcji szkolnych, gdzie jest to jedyna odskocznia od realiów lekcyjnych. Jest to ten moment, kiedy nieruchomo utkwisz oczy w przestrzeni za oknem i dasz siê ponie¶æ swoim my¶lom. Spróbuj zaobserwowaæ, w którym momencie zaczynasz patrzeæ "inaczej", czyli kiedy w³±czasz patrzenie peryferyjne i zastosuj ten sam sposób patrzenia do czytania fotograficznego. Wymaga to regularnego treningu, ale mo¿na tego dokonaæ w zaciszu domowym. Spróbuj!
2.Transferowanie i odtwarzanie informacji z pamiêci pod¶wiadomej do pamiêci ¶wiadomej. Poniewa¿ czytany materia³ jest absorbowany przez czê¶æ mózgu nie nale¿±c± do sfer ¶wiadomo¶ci, mo¿na, naturalnie, ¶wiadomie nie zdawaæ sobie sprawy z tego, co siê przeczyta³o. Informacja musi byæ przetransportowana do pamiêci ¶wiadomej. Nazywa siê to aktywacj±. Aktywacja materia³u rezyduj±cego w sferze pod¶wiadomo¶ci mo¿e odbywaæ siê w dwojaki sposób: automatycznie lub manualnie. Aktywacja automatyczna odbywa siê wtedy, kiedy potrzeba lub chêæ posiadania danej informacji sprawia, ¿e pojawia siê ona samoistnie z pok³adów pod¶wiadomo¶ci, czêsto w charakterze odczucia lub nag³ego przeb³ysku geniuszu. Poniewa¿ jest to niezwykle subtelna metoda otrzymywania wiadomo¶ci, zwana równie¿ intuicyjn±, czêsto siê jej nie docenia. Ci, którzy jeszcze siê nie nauczyli rozpoznawaæ wiedzy intuicyjnej, maj± problemy z przyznaniem jej warto¶ci i najlepiej skorzystaj± z aktywacji manualnej. Aktywacja manualna ma miejsce wtedy, kiedy u¿ywamy wszystkich funkcji lewej pó³kuli mózgowej w celu przetransportowania materia³u ze strefy pod¶wiadomej do ¶wiadomej. Techniki aktywacji manualnej polegaj± na ró¿nych technikach ¶wiadomego czytania: PRZEGLADANIU - ¦LIZGANIU - SZYBKIM CZYTANIU – WYSZUKIWANIU. Prawie przez 95% czasu po¶wiêconego na czytanie anga¿ujemy nasze strefy ¶wiadome gdzie lewa pó³kula jest w stanie przerobiæ tylko 7(+/-2) bitów informacyjnych dostarczanych przez parê oczu. Czytanie fotograficzne jest systemem w³±czaj±cym do wspó³pracy obydwie pó³kule mózgowe w celu ogarniania i absorbowania wiadomo¶ci, co w rezultacie daje fenomenalne wyniki. Oszczêdza ono czas, poniewa¿ pomija woln± i analityczn± dzia³alno¶æ ¶wiadomo¶ci i uruchamia nies³ychanie efektywne holistyczne procesy absorbowania wiadomo¶ci.
3 warunki czytania fotograficznego:
- ¿adnej subwokalizacji - nie staraj siê czytaæ w pamiêci, nie poruszaj ustami czytaj±c ani nie wypowiadaj szeptem s³ów, to nie pomaga a wrêcz przeszkadza (jeste¶my w stanie us³yszeæ, tak¿e w umy¶le - nie wiêcej ni¿ kilkaset s³ów na minutê, oko w tym samym czasie potrafi zobaczyæ od 2000 do kilku tysiêcy s³ów!).
- ca³o¶ciowe podej¶cie do tekstu - nie staraj siê czytaæ ka¿dego s³owa z osobna, nie zwracaj uwagi na ka¿d± kropkê i przecinek. To spowalnia czytanie a i tak niewiele pomaga zrozumieæ czytany tekst. W ka¿dym jêzyku istnieje wiele zbêdnych s³ów a ka¿dy tekst, co najmniej w po³owie sk³ada siê ze stylistycznych bzdur, które nie zawieraj± wiedzy a jedynie ³adnie wygl±daj±. Aby osi±gn±æ cel i zrozumieæ tekst oraz ewentualnie go zapamiêtaæ nale¿y wy³apaæ kluczowe s³owa a nie zastanawiaæ siê nad bezu¿ytecznymi s³owami (przecie¿ i tak je wszystkie znasz, kiedy¶ je widzia³e¶, skup siê na informacjach i tre¶ci). Pamiêtaj, ¿e celem czytania jest znalezienie odpowiedzi na wcze¶niej postawione przez Ciebie pytania a nie przeczytanie danego fragmentu, czytanie jest tylko ¶rodkiem do celu, jakim jest wydobycie z tekstu interesuj±cej Ciê informacji.
- zwiêkszenie widzenia peryferyjnego - patrz±c zwykle skupiasz siê na jednym punkcie i nie widzisz, co siê dzieje dooko³a, czytaj±c skupiasz siê na poszczególnych wyrazach a nie ca³o¶ci. Chodzi o to by¶ wzrokiem obj±³ jak najwiêksze pole czytanego tekstu, dziêki temu szybciej czytasz.
Aby spe³niæ powy¿sze warunki potrzebujesz trochê æwiczeñ, które nie s± trudne, ale zabior± Ci trochê czasu. Zacznij ju¿ teraz:
- odsuñ czytan± ksi±¿kê/gazetê na odleg³o¶æ o 10-15 cm wiêksz± ni¿ do tej pory, w ten sposób zwiêkszysz automatycznie swoje pole widzenia.
- grupowanie s³ów - podziel stronê na 3 kolumny (ka¿da linijka podzielona bêdzie na 3 czê¶ci). Teraz staraj siê wychwyciæ jednym rzutem oka wszystkie wyrazy w danej kolumnie, potem nastêpnej kolumnie, itd. Dziêki temu æwiczeniu pozbêdziesz siê obawy przed pomijaniem niektórych zbêdnych wyrazów (bo nawet je¶li je pominiesz to i tak zrozumiesz ca³o¶æ) oraz uczysz siê wychwytywaæ ca³e zwroty a nie pojedyncze s³owa. Jako pomoc mo¿e Ci s³u¿yæ np. o³ówek, d³ugopis, wska¼nik, którym wskazuj zawsze ¶rodek kolumny. Mo¿na podzieliæ stronê te¿ na 2 kolumny.
- czytanie pionowe w tempie 1 strony na sekundê - je¶li opanujesz grupowanie s³ów to skup siê teraz na czytaniu tylko ¶rodkowej kolumny (pomiñ skrajne), postaraj siê wy³apaæ sens i istotne wiadomo¶ci ogarniaj±c jednym rzutem oka ca³± linijkê (kolumny skrajne i tak pozostaj± w polu Twojego widzenia peryferyjnego). Wska¼nik przesuwaj coraz szybciej w dó³, fachowcy radz± przesuwaæ go szybciej ni¿ nad±¿aj± Twoje oczy. Skup wzrok na tek¶cie ale pod±¿aj za wska¼nikiem. Æwicz a¿ nie bêdziesz potrzebowa³ wiêcej ni¿ 1 sekundy na przeczytanie strony. NIE ZRA¯AJ SIÊ - pocz±tkowo bêdziesz my¶la³, ¿e nic nie rozumiesz ale æwicz wytrwale, ju¿ po krótkim czasie zaczniesz zauwa¿aæ, ¿e na g³ówny plan wybijaj± siê s³owa kluczowe (to zaleta dzia³ania Twojego mózgu)
W³a¶ciwe czytanie fotograficzne nie sk³ada siê z jednego przeczytania danego fragmentu. Bêdziesz go musia³ "przeczytaæ" 5 razy:
- Przegl±d ogólny - orientacja w ca³o¶ci, zwróæ uwagê na spis tre¶ci, pocz±tek, zakoñczenie, przekartkuj ksi±¿kê w tempie 1 strony na sekundê, nie czytaj tylko spróbuj zorientowaæ siê w tek¶cie. Zadaj sobie pytania: o czym jest ksi±¿ka? Czego chcesz siê z niej dowiedzieæ? Jaka jest jej my¶l przewodnia? Gdzie znajduj± siê najwa¿niejsze tre¶ci?
- Przegl±d wstêpny - wy³apanie najistotniejszych tre¶ci. Przekartkuj ca³o¶æ ponownie ale teraz zwolnij do 4/5 sekund na stronê. W ten sposób wychwycisz wiêcej szczegó³ów, pogrubione fragmenty, podrozdzia³y, itp. UWAGA - czytaj rozdzia³ami! Po tym przegl±dzie przejd¼ od razu do czytania tego rozdzia³u a potem do przegl±du podsumowuj±cego. Dopiero je¶li powtórzysz to w stosunku do wszystkich rozdzia³ów mo¿esz wykonaæ przegl±d podsumowuj±cy ca³o¶ci oraz przegl±d ponowny
- Czytanie - znalezienie informacji, które pos³u¿± do odpowiedzenia na postawione wcze¶niej przez Ciebie pytania. Mo¿esz czytaæ dziel±c stronê na 3 kolumny, mo¿esz czytaæ ka¿d± z nich lub tylko ¶rodkow±, itp. - metoda dowolna. Zaznaczaj na marginesie miejsca gdzie znalaz³e¶ potrzebne informacje (to jest naprawdê pomocne).
- Przegl±d podsumowuj±cy - chodzi o wy³apanie relacji zachodz±cych pomiêdzy poszczególnymi rozdzia³ami a ca³o¶ci± ksi±¿ki. Konkretne odpowiedzi na postawione pytania. Wyci±ganie wniosków, dedukcja. Na koñcu mo¿na sporz±dziæ notatki z tekstu (porz±dkuj± i aktywizuj± zdobyt± wiedzê).
- Przegl±d ponowny - od¶wie¿enie i utrwalenie zdobytych wiadomo¶ci - co jaki¶ czas powracasz do ksi±¿ki (najpierw czê¶ciej potem coraz rzadziej), kartkuj±c tekst i zwracaj±c uwagê na wcze¶niej zaznaczone fragmenty.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
Zdawa³oby siê, ¿e czytaæ ka¿dy potrafi. Jednak¿e pytanie powinno brzmieæ, nie czy, ale jak. Do¶wiadczenia, które swoje ¼ród³o znajduj± w codziennej obserwacji ludzi czytaj±cych, prowadz± do wcale nie weso³ych wniosków. Coraz wiêcej ludzi skar¿y siê na trudno¶ci, napotykane w czasie czytania. Mog± byæ one dwojakiego charakteru: wewnêtrznego lub zewnêtrznego. Co ciekawsze, du¿a czê¶æ czytelników nawet nie zdaje sobie sprawy z pope³nianych b³êdów. St±d w³a¶nie bierze siê negowanie mo¿liwo¶ci zwiêkszenia szybko¶ci czytania do ponad 500 s³ów na minutê. Komu¶, kto czyta 200 s³ów na minutê – co mo¿na uznaæ, jako przeciêtn± prêdko¶æ czytania – zwiêkszenie swojej prêdko¶ci o ponad 200%, mo¿e i wydaje siê byæ czynem bez precedensu. Bo i co to znaczy, ¿e kto¶ szybko czyta? Czy mamy tutaj na my¶li, ¿e kto¶ potrafi szybko „przemykaæ” wzrokiem po kartce papieru, czy mamy tu na my¶li pewne po³±czenie dwóch umiejêtno¶ci: szybkiego „przemykania” oraz rozumienia czytanego tekstu. W koñcu, co ci z tego, ¿e szybko „czytasz”, skoro nic z tego nie rozumiesz. Teraz, ¶ledz±c, klasyczne definicje czytania, widaæ wyra¼nie, ¿e nie obejmuj± one obu tych elementów razem. Dopiero nowa definicja czytania, oparta na tych elementach, zdaje siê byæ bli¿sza prawdy. Dlatego w³a¶nie, tak wa¿ne, jest zapoznanie siê z tak popularnymi b³êdami pope³nianymi w czasie czytania. Mo¿na to potraktowaæ jako pierwszy krok w nauce szybkiego czytania. I tak jest rzeczywi¶cie. Wystarczy prze¶ledziæ kilka ksi±¿ek o szybkim czytaniu, aby przekonaæ siê nie tyle, co o s³uszno¶ci, a raczej popularno¶ci takiego podej¶cia do problemu. Co wynika z tych b³êdów? Ich u¶wiadomienie, pozwoli w jeszcze wiêkszym, ni¿ dotychczas stopniu, doceniæ wagê czynników wp³ywaj±cych bezpo¶rednio na sam proces czytania. Dopiero bogatsi o te informacje, mo¿emy zag³êbiæ siê w sam± istotê praktyczn± tematu.
DEFINICJA CZYTANIA
Typowe definicje czytania, to "rozumienie tre¶ci, któr± zamierza³ przekazaæ autor", "przyswajanie s³owa pisanego" lub "asymilacja informacji przekazanych w formie druku". Ka¿da z nich obejmuje jedynie cze¶æ procesu. Dok³adna definicja powinna uwzglêdniaæ ca³y zakres umiejêtno¶ci czytania. St±d ju¿ tylko krok do nowoczesnej definicji czytania.
Opieraj±c siê na najnowszych informacjach nt. budowy oraz funkcjonowania mózgu ludzkiego, czytanie mo¿na zdefiniowaæ jako 7 czê¶ciowy proces sk³adaj±cy siê z nastêpuj±cych etapów (za: Tony Buzan, Podrêcznik szybkiego czytania, Ravi, £ód¼ 1999.)
1.Rozpoznawanie.
Czytelnik rozpoznaje litery alfabetu. Etap ten zachodzi natychmiast przed rozpoczêciem fizycznej czynno¶ci czytania.
2.Asymilacja.
Proces fizyczny, w trakcie, którego ¶wiat³o odbija siê od zapisanego s³owa, jest przechwytywane przez oko, a nastêpnie przez nerw wzrokowy przesy³ane do mózgu.
3.Integracja wewnêtrzna.
Odpowiednik zrozumienia podstawowego, odnosz±cy siê do ³±czenia odczytywanych informacji z innymi, poznanymi wcze¶niej w trakcie lektury.
4.Integracja zewnêtrzna.
Proces, w trakcie, którym ³±czymy ca³± swoj± dotychczasow± wiedzê z tym, co aktualnie czytamy.
5.Przechowywanie.
Mo¿na go uj±æ metaforycznie, jako "magazyn" informacji.
6.Gotowo¶æ i trwa³o¶æ pamiêci.
Umiejêtno¶æ wydobycia z "magazynu" tego, co jest nam w danej chwili potrzebne.
7.Komunikowanie siê.
Natychmiastowe lub pó¼niejsze spo¿ytkowanie zdobytej informacji.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
W ¶wietle przedstawionej definicji (patrz: artyku³ pt. „Czym jest czytanie?”) czytania zauwa¿yæ mo¿na, ¿e najpowszechniejsze trudno¶ci zwi±zane z czytaniem, to:
- wzrok
- szybko¶æ
- zrozumienie tre¶ci
- czas
- objêto¶æ tekstu
- ¶rodowisko
- uwaga
- zdolno¶æ zapamiêtywania
- wiek
- lêk
- zmêczenie
- lenistwo
-znudzenie
- zainteresowanie
- krytycyzm
- motywacja
- ocena tekstu
- zorganizowanie
- regresja
- pamiêæ odtwórcza
- niecierpliwo¶æ
- zasób s³ownictwa
- bezg³o¶ne wymawianie
- styl literacki
- wybór
- wskazywanie palcem
- odrzucenie
- koncentracja
- cofanie siê
- fonetyzacja
Przypatrzmy siê bli¿ej niektórym z nich:
Bezg³o¶ne wymawianie s³ów
Problem ten mo¿na okre¶liæ, jako tendencjê do poruszania wargami tak, jakby wypowiada³o siê czytane s³owa. Powodem tego s± metody stosowane podczas nauki czytania u dzieci; zazwyczaj "patrz i mów".
W³a¶ciwym podej¶ciem do tego zagadnienie jest uznanie, ¿e poniewa¿ bezg³o¶ne wymawianie utrzymuje siê zawsze, przeto jedyne, co mo¿na zrobiæ, to spychaæ je coraz dalej w obszar "pó³¶wiadomego" dzia³ania. Innymi s³owy, nie bêd±c w stanie ca³kowicie wyeliminowaæ tego nawyku, mo¿na stawaæ siê od niego coraz mniej uzale¿niony.
Plusem bezg³o¶nego wymawiania jest mo¿liwo¶æ wykorzystania go jako pomocy w lepszym zapamiêtywaniu poznawanych tre¶ci. Przyjmuj±c, ¿e æwiczenia pomog± staæ siê bardziej niezale¿nym od bezg³o¶nego wymawiania, mo¿na ¶wiadomie, czytaj±c rzeczy istotne, "podnosiæ g³os", przez co bêd± siê one odró¿niaæ od reszty.
Regresja i cofanie
Regresja i cofanie s± do siebie podobne, lecz polegaj±, na czym innym. Regresja oznacza ¶wiadome powracanie do s³ów, zdañ i akapitów, które wydaje ci siê, ¿e opu¶ci³e¶ lub ¼le zrozumia³e¶. Wiele osób uwa¿a, ¿e musz± do nich powróciæ, ¿eby zrozumieæ materia³. Cofanie natomiast jest rodzajem wzrokowego tiku, nie¶wiadomym przeskakiwaniem w ty³ do s³ów i zdañ dopiero, co przeczytanych. Czytelnik prawie nigdy nie jest ¶wiadomy cofania.
Cofanie i regresja spowalniaj± przebieg czytania. Oba te nawyki s± zbêdne. Badania polegaj±ce na ¶wiadomym ponownym czytaniu tekstu wskazuj±, ¿e wyniki testów na zrozumienie przeprowadzone u osób, które by³y pewne, ¿e musz± powracaæ do pewnych s³ów i akapitów, aby poj±æ sens informacji, niewiele siê ró¿ni³y po tym, jak zabroniono im tego robiæ. Kwestia nie polega, wiêc na zrozumieniu, lecz na zaufaniu do mo¿liwo¶ci w³asnego mózgu.
Podej¶cie do eliminowania lub redukowania tych nawyków jest dwojakie. Po pierwsze, nale¿y zmusiæ siê do nie czytania rzeczy, które wydaje ci siê, ¿e opu¶ci³e¶. Po drugie, trzeba stopniowo zwiêkszaæ szybko¶æ, staraj±c siê utrzymaæ jednostajny rytm ruchów oczu. Zarówno szybko¶æ, jak i rytm uczyni± cofanie i regresjê trudniejszymi, jednocze¶nie poprawiaj±c zrozumienie.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
Odpowiednie ¶rodowisko wewnêtrzne w po³±czeniu z w³a¶ciwym otoczeniem zewnêtrznym wywo³a powstanie efektu synergicznego, prowadz±cego do jeszcze lepszych rezultatów. I odwrotnie. Negatywne ¶rodowisko wewnêtrzne zapocz±tkuje reakcjê synergiczn± w po³±czeniu z nieodpowiednim otoczeniem zewnêtrznym, co spowoduje jeszcze powa¿niejsze pogorszenie efektów.
Warunki zewnêtrzne:
1.Umiejscowienie i intensywno¶æ ¶wiat³a
Najlepsze do nauki jest ¶wiat³o dzienne, a wiêc, twoje biurko powinno staæ przy oknie. Gdy jest to nie mo¿liwe, ¼ród³o ¶wiat³a powinno znajdowaæ siê za ramieniem, naprzeciwko rêki, któr± piszesz; pozwoli ci to unikn±æ cienia i o¶lepienia blaskiem ¶wiat³a. ¦wiat³o musi byæ na tyle jasne, aby o¶wietliæ czytany materia³, ale nie na tyle mocne, by tworzyæ ostry kontrast z jego natê¿eniem w pozosta³ej czê¶ci pomieszczenia.
2.Dostêpno¶æ materia³ów.
Aby móc spokojnie zabraæ siê do pracy, musisz zgromadziæ pod rêk± i wygodnie u³o¿yæ wszystkie materia³y, jakie bêd± ci potrzebne. Poza popraw± koncentracji i zrozumienia stanowiæ to bêdzie równie¿ bodziec psychologiczny. ¦wiadomo¶æ, ¿e wszystkie materia³y u³o¿one s± funkcjonalnie, zwiêksza zadowolenie z tego, co robisz i u³atwia ci wykonanie zadania.
3.Komfort psychiczny.
Najlepiej, je¶li twój fotel nie jest ani zbyt twardy, ani zbyt miêkki, plecy musisz mieæ wyprostowane i ogólnie rzecz bior±c nie powiniene¶ byæ zbyt zrelaksowany, ani te¿ za bardzo spiêty. Fotel powinien dawaæ ci oparcie i wymuszaæ w³a¶ciw± postawê.
4.Wysoko¶æ fotela i biurka.
Fotel ma byæ na tyle wysoki, aby twoje uda by³y u³o¿one równolegle do pod³ogi lub nieznacznie wy¿ej. Dziêki temu g³ówny ciê¿ar podczas siedzenia przejêty zostanie przez odpowiednie ko¶ci znajduj±ce siê u podstawy bioder. Biurko powinno mieæ od 73 do 81 cm wysoko¶ci; jego blat winien byæ oko³o 20 cm wy¿ej ni¿ siedzenie.
5.Odleg³o¶æ oczu od czytanego tekstu.
Odleg³o¶æ oczu do czytanego tekstu powinna wynosiæ mniej wiêcej 50 cm; jest to odleg³o¶æ naturalna, je¶li siedzisz tak, jak opisano powy¿ej. Utrzymywanie tekstu w tej odleg³o¶ci sprawia, ¿e oczom ³atwiej jest skupiæ siê na grupach s³ów. Zmniejsza to znacznie napiêcie oczu i zapobiega bólom g³owy spowodowanym czytaniem.
6.Postawa.
Obie stopy musz± p³asko spoczywaæ na pod³odze. Plecy wyprostowane, miê¶nie lekko rozci±gniête. Przyjêcie w³a¶ciwej pozycji podczas czytania oznacza, ¿e:
- do mózgu dop³ywa maksymalna ilo¶æ powietrza i krwi;
- przep³yw energii elektrycznej wzd³u¿ krêgos³upa zmaksymalizuje mo¿liwo¶ci mózgu;
- kiedy cia³o jest w gotowo¶ci, w takim samym stanie znajduje siê mózg.
7.Otoczenie.
Miejsce, w którym czytasz, powinno byæ jasne, przestronne, mi³e dla oka, dobrze przystosowane do czytania, urz±dzone w twoim gu¶cie, powinno to byæ miejsce, w którym lubisz przebywaæ, nawet, gdy zajmujesz siê czym¶ innym.
Warunki wewnêtrzne:
1.W³a¶ciwy moment.
Pora potrafi sprawiæ, ¿e ten sam materia³ mo¿e zostaæ w pe³ni zrozumiany lub nie zrozumiany wcale. Warto poeksperymentowaæ w tej dziedzinie, gdy¿ ka¿dy z nas przechodzi w ci±gu doby przez kilka szczytów i za³amañ formy w tym zakresie.
2.Zak³ócanie rytmu pracy.
Gdy martwisz siê czym¶ lub odczuwasz inn± formê fizycznego lub psychicznego dyskomfortu, zrozumienie czytanego tekstu mo¿e na tym bardzo ucierpieæ. Rozwi±zaniem jest uczynienie z miejsca nauki swego rodzaju sanktuarium i urz±dzenie go w sposób, który bêdzie dobrze na ciebie wp³ywa³
3.Problemy zdrowotne.
Zamierzaj±c podj±æ szerzej zakrojony program studiowania, powiniene¶ upewniæ siê, ¿e podo³asz temu zadaniu pod wzglêdem fizycznym. Nawet tak drobne schorzenia jak przeziêbienia, czy ból g³owy bardzo obni¿aj± sprawno¶æ intelektualn±.
--
Czy wiesz, ¿e przeciêtny Polak czyta z prêdko¶ci± zaledwie 200 s³ów na minutê? Mo¿esz to sprawdziæ... i zmieniæ!
Zobacz na czym polega naprawdê szybkie czytanie
--
Pawe³ Sygnowski - autor profesjonalnych rozwi±zañ edukacyjnych
Praktycznie wszystko o w³a¶ciwym u¿ytkowaniu Twojego mózgu
Artyku³ pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
.:Schowaj artyku³:.
W dobie epoki informacyjnej czytamy coraz wiêcej ze szklanego ekranu. Warto pamiêtaæ, o kilku wa¿nych kwestiach, które chroni± nasze zdrowie i pomagaj± w szybszym czytaniu.
Jeszcze w ubieg³ym wieku, mówi±c o czytaniu, wiêkszo¶æ ludzi mia³a na my¶li papier wype³niony drukiem. Jednak w dzisiejszych czasach, ju¿ na dobre w naszych domach, miejscach pracy czy wypoczynku - zago¶ci³ komputer. Sta³ siê on codziennym, nieod³±cznym towarzyszem cz³owieka, narzêdziem pracy i rozrywki. W dzisiejszej erze informacyjnej musimy czytaæ coraz wiêcej i szybciej, aby nad±¿yæ za zmieniaj±cym siê ¶wiatem. Dlatego te¿, coraz czê¶ciej zmuszeni jeste¶my, lub sami wybieramy czytanie ze szklanego ekranu.
Zaletami czytania z monitora s± oszczêdno¶æ pieniêdzy, miejsca na wydruki, dba³o¶æ o ¶rodowisko naturalne oraz szybko¶æ i selektywno¶æ wybieranego ¼ród³a. Zamiast od razu drukowaæ, czêsto lepiej jest przeczytaæ tekst wprost z komputera, zw³aszcza gdy nie bêdziemy musieli ju¿ ponownie wracaæ do lektury.
Jednak jak wiadomo, czytanie ksi±¿ki i strony internetowej czy e-booka, to dwie, zupe³nie odmienne czynno¶ci. Niew³a¶ciwe nawyki czytania, czêsto staj± siê ¼ród³em powa¿nych schorzeñ narz±du wzroku czy uk³adu ruchu (krêgos³up, stawy, miê¶nie i wi±zad³a). Z tego powodu, nale¿y pamiêtaæ o kilku wa¿nych sprawach:
Monitor. Powinien byæ oddalony co najmniej 50 cm od oczu, a najwy¿ej po³o¿ona linia czytanego tekstu ustawiona na wysoko¶ci linii wzroku. Warto zainwestowaæ w monitor LCD je¶li jeszcze go nie posiadasz, bo stare monitory (CRT) oprócz wiêkszej emisji promieniowania, szybciej mêcz± wzrok. Je¶li posiadasz jeszcze sprzêt CRT, najlepiej ustawiæ czêstotliwo¶æ przynajmniej na poziomie 75 Hz.
Kolory Najkorzystniejsze s± czarne litery na bia³ym tle. Mo¿na te¿ spróbowaæ ze zbli¿onymi kolorami, np. jasny be¿owy jako t³o – który w moim przypadku jest mniej mêcz±cy dla oczu.
Czcionka. Najbardziej czytelne s± fonty bezszeryfowe, takie jak Arial Zalecana wielko¶æ to co najmniej 10 punktów.
O¶wietlenie. Zadbaj o to, aby ¶rodowisko dooko³a monitora by³o równomiernie o¶wietlone. Oprócz tego ca³e pomieszczenie powinno dosyæ jasne, aby robi±c przerwy, mo¿na by³o porozgl±daæ siê dooko³a, relaksuj±c wzrok.
Postawa cia³a. Je¶li siedzisz przed komputerem kilka godzin dziennie, zadbaj o ten element. Zwróæ uwagê na fotel, aby mia³ wygodne, elastyczne oparcie, podtrzymuj±ce krêgos³up w prostej linii, oraz oparcia na rêce. Wysoko¶æ dopasuj tak, aby ramiê z przedramieniem oraz udo z podudziem tworzy³y k±ty proste. Pamiêtaj o przerwach, w trakcie których wstañ i zrób kilka æwiczeñ gimnastycznych. Polecam kinezjologiê edukacyjn±.
Oczy. Pamiêtaj o regularnym mruganiu oraz rozlu¼nieniu miê¶ni wokó³ oczu (zwróæ uwagê, czy siê nie marszczysz). Co jeden lub kilka akapitów, przebiegnij wzrokiem po otoczeniu. Co przerwê zrób palming (zas³anianie oczu w taki sposób, aby widzieæ tylko czerñ, która relaksuje i regeneruje nerw wzrokowy). Raz na jaki¶ czas, pomasuj opuszkami palców punkty dooko³a oczu (³uki brwiowe, skronie, ko¶ci policzkowe).
Szybkie czytanie z monitora. Podobnie jak z czytaniem drukowanych ksi±¿ek, mo¿na zastosowaæ tu wiele technik szybkiego czytania. Przed zabraniem siê do wiêkszej lektury (jak np. e-booka), warto napisaæ cel. Nastêpnie, warto przyjrzeæ siê ksi±¿ce, przejrzeæ spis tre¶ci oraz zrobiæ rozgrzewkê, przebiegaj±c wzrokiem przez ¶rodek tekstu z szybko¶ci± 1 strony na sekundê. Ju¿ na tym etapie, Twoja pod¶wiadomo¶æ zapamiêta pewne elementy. Mo¿na równie¿ zrobiæ przegl±d, przelatuj±c wzrokiem poszczególne akapity. Po przeczytaniu, warto narysowaæ Mapê My¶li, dziêki której wiêcej zapamiêtasz i ³atwiej odtworzysz informacje w przysz³o¶ci.
Przed czytaniem warto zadbaæ o odpowiednie warunki. Wy³±cz telefon, komunikator, program pocztowy. Przewietrz pomieszczenie i stwórz sprzyjaj±ce o¶wietlenie. Korzystaj±c z komputera mo¿esz przy okazji, u¿yæ go jako odtwarzacza muzyki, w³±czaj±c tak± – która pomaga w czytaniu, relaksacji i zapamiêtywaniu (barokowa, albo z d¼wiêkami alpha lub theta). Pamiêtaj te¿ o swoim ciele, aby odpowiednio przygotowaæ siê (spacer, krótka gimnastyka, kinezjologia edukacyjna itd.) i mieæ pod rêk± szklankê z wod±, któr± warto popijaæ od czasu do czasu (odpowiednie nawodnienie = prawid³owa praca uk³adu nerwowego).
Pozdrawiam i ¿yczê powodzenia,
Marcin Kijak
.:Schowaj artyku³:.
Czy wiesz, co dzieje siê z Twoim okiem, gdy czytasz te s³owa? Jaki jest udzia³ mózgu w procesie czytania? Jakie znaczenie ma pole widzenia dla szybko¶ci czytania? Poznaj czytanie od kuchni, zajrzyj do wnêtrza w³asnego mózgu i odkryj fascynuj±ce fakty...
Gdzie jest zlokalizowany Twój potencja³?
Gdy my¶lisz o sobie, swoich mo¿liwo¶ciach i wiedzy to z jak± czê¶ci± cia³a siê uto¿samiasz? Czy Twoja pamiêæ, koncentracja czy motywacja s± w klatce piersiowej, brzuchu, g³owie czy rêkach? A mo¿e w innej czê¶ci cia³a?
Na to pytanie najczê¶ciej dostajê odpowied¼: g³owa. To tam jest mózg i najwa¿niejsze narz±dy zmys³ów. Wzrok, s³uch, mowa, wêch i smak zlokalizowane s± w g³owie. Najczê¶ciej tam umieszczamy swój potencja³, pamiêæ i mo¿liwo¶ci.
Tymczasem warto sobie u¶wiadomiæ, ¿e cia³o i mózg s± nierozerwalnie po³±czone i jednakowo uczestnicz± w procesach umys³owych. Mózg bez narz±dów zmys³ów jest ¶lepy, g³uchy i nieczu³y. Nic nie wie o rzeczywisto¶ci, interpretuje jedynie sygna³y nerwowe, które otrzymuje od oczu, uszu, jêzyka, nosa, skóry. Tym elektrycznym sygna³om nadaje znaczenie i w ten sposób uzyskujemy obraz (mapê) otaczaj±cej rzeczywisto¶ci.
Narz±dy zmys³ów i cia³o nie mog± istnieæ bez mózgu, ani mózg nie mo¿e istnieæ bez cia³a. Dlatego tak wa¿na jest rola cia³a w procesie nauki. Cia³o bierze aktywny udzia³ w uczeniu siê, czytaniu oraz przetwarzaniu informacji.
Czytasz oczami czy mózgiem?
Wielu ludzi jest przekonanych, ¿e czytaj± „oczami”. Niemniej jednak to w mózgu zachodzi proces nadawania znaczenia obrazowi widzianemu przez oczy. Jak siê to dzieje?
¦wiat³o padaj±c na siatkówkê oka zamienia siê w impuls elektryczny, który nerwem wzrokowym wêdruje do tylnych p³atów mózgowych. Tam zachodzi analiza obrazu pod k±tem koloru, formy, przestrzenno¶ci. Informacja pobudza obszary mózgu odpowiedzialne za kojarzenie i zrozumienie, po czym aktywowany zostaje ca³y mózg w celu zapamiêtania danej informacji.
Oczy s± jedynie stacj± przeka¼nikow± miêdzy otoczeniem a mózgiem. Popatrz na zwierzêta, wiele z nich ma lepszy wzrok ni¿ cz³owiek. We¼my na przyk³ad or³a, jednak choæby przez godzinê wpatrywa³ siê w kartkê od ksi±¿ki, jego mózg nie zweryfikuje znaczeñ s³ów tam zapisanych.
Po prostu czytamy mózgiem, nie oczami!
Zanim jednak informacja dotrze do mózgu, przechodzi przez oko. Co zatem dzieje siê z okiem w momencie czytania?
Zaobserwuj kiedy¶, co dzieje siê z okiem osoby, która czyta. Zauwa¿ysz, ¿e kilka razy na linijce oko zatrzymuje siê na krótk± chwilê. Takie zatrzymanie oka nazywa siê fiksacj±. Oko zatrzymuje siê na tek¶cie, gdy¿ aby mózg móg³ zweryfikowaæ znaczenie zobaczonego wyrazu, informacja musi byæ wyra¼na. Aby informacja by³a wyra¼na, oko zatrzymuje siê. Po krótkiej chwili przesuwa siê w poszukiwaniu kolejnej porcji informacji. Oczywi¶cie my nie odczuwamy tych przeskoków, poniewa¿ na siatkówce oka zachowujemy obraz z poprzedniej fiksacji (zatrzymanie siê oka). W naszym odczuciu oko p³ynnie porusza siê po tek¶cie, w rzeczywisto¶ci jednak porusza siê skokowo.
Oko dosyæ d³ugo zatrzymuje siê na poszczególnych wyrazach. Je¶li chcesz przyspieszyæ swoje czytanie ju¿ teraz bez ¿adnych dodatkowych technik, zacznij u¿ywaæ wska¼nika podczas czytania. Wska¼nikiem mo¿e byæ palec, d³ugopis, patyczek do szasz³yka, pa³eczka do jedzenia ry¿u lub cokolwiek innego. W trakcie czytania podkre¶laj czytany tekst wska¼nikiem w komfortowym dla siebie tempie. Dziêki temu oko sprawniej bêdzie przeskakiwaæ po tek¶cie, co przyspieszy Twoje czytanie nawet o 100%.
Szybko¶æ czytania zale¿y od pola widzenia
Wprawny czytelnik zatrzymuje siê oko³o 6 razy na linijce tekstu. Ilo¶æ zatrzymañ, czyli fiksacji zale¿y od pola widzenia, czyli obszaru, który w trakcie czytania postrzegamy wyra¼nie. Pole widzenia ostrego to elipsa o wymiarach 4-6 cm w poziomie i 0.5-1.5 cm w pionie. Dooko³a rozci±ga siê pole widzenia peryferyjnego, które jest o wiele szersze. Informacje w polu peryferyjnym postrzegamy jako niewyra¼ne i rozmyte, jednak szybko wy³apujemy w nim ruch.
Wielko¶æ pola widzenia to sprawa bardzo indywidualna. Niektórzy ludzie maj± pole szersze, inni wê¿sze. Wiêkszo¶æ ludzi w naszej kulturze ma szersze pole widzenia z prawej strony, ze wzglêdu na to, ¿e czytamy od lewej do prawej.
Je¶li chcesz zbadaæ swoje pole widzenia zrób takie æwiczenie. We¼ dowoln± ksi±¿kê i otwórz j± na stronie wype³nionej ci±g³ym tekstem. Teraz wybierz na ¶rodku literê lub krótki wyraz. Zatrzymaj oczy na tej literze i u¶wiadom sobie jakie wyrazy s± po jej lewej i prawej stronie. Chodzi o to, aby by³y one wyra¼ne. To samo æwiczenie powtórz w pionie, chc±c zbadaæ pionowe pole widzenia.
Je¶li chcesz czytaæ jeszcze szybciej, mo¿esz za pomoc± ró¿nych technik poszerzyæ swoje pole widzenia. Sprawi to, ¿e oko bêdzie rzadziej zatrzymywaæ siê na linijce, co skróci czas czytania. O najprostszym æwiczeniu na poszerzenie pola czytaj w kolejnym artykule.
Czy mo¿na w 15 minut przyspieszyæ czytanie o 300%? Sprawd¼ to sam za darmo klikaj±c tutaj!
.:Schowaj artyku³:.
Azjaci ¶miej± siê, ¿e my ludzie Zachodu czytamy uchem. Maj± w tym du¿o racji, gdy¿ szkolna nauka czytania przyzwyczai³a nas do wymawiania czytanego tekstu w my¶lach. Stanowi to ograniczenie prêdko¶ci czytania. Jak zlikwidowaæ barierê 350 s³ów na minutê i zacz±æ czytaæ szybciej?
Siedzê sobie ostatnio w restauracji i czekam na zamówienie. Obok przy stoliku starszy pan czyta gazetê. I nic w tym dziwnego, gdyby nie sposób w jaki to robi. Jego usta poruszaj± siê podczas cichego czytania i gdyby dobrze siê ws³uchaæ to mo¿na by by³o us³yszeæ czytany tekst.
Ludzie patrz± na niego i ka¿dy u¶miecha siê z politowaniem. ¦mieszny starszy pan. Tymczasem praktycznie ka¿dy Polak tak czyta. Nawet je¶li usta nie poruszaj± siê to i tak czytaniu towarzyszy wewnêtrzny lektor, który odczytuje tekst. To zjawisko znane jest jako:
Subwokalizacja (wymawianie tekstu w my¶lach lub po cichu)
Przeszkoda ta jest zwi±zana ze szkoln± technik± uczenia czytania. Polega na g³o¶nym wymawianiu liter, sk³adaniu w sylaby i wyrazy. Uczymy siê g³ównie poprzez g³o¶ne czytanie. Sukcesywnie staje siê to naszym nawykiem, którego bardzo czêsto nawet nie jeste¶my ¶wiadomi.
Okazuje siê jednak, ¿e tak samo jak rozumiemy tre¶æ znaków drogowych bez przytaczania w my¶lach ich znaczenia, rozumiemy s³owo pisane. Czy gdyby¶ zobaczy³ przez u³amek sekundy napis „CocaCola”, mia³by¶ w±tpliwo¶æ o co chodzi? Z pewno¶ci± zobaczy³by¶ dobrze znany ka¿demu napój, zanim zd±¿y³by¶ wymówiæ jego nazwê.
Rozejrzyj siê dooko³a siebie... i odpowiedz sobie na pytanie: czy wymawiasz w my¶lach nazwy przedmiotów wokó³, aby zrozumieæ co widzisz?
Czytanie jest odbiorem jêzyka przez oko. Badacze funkcji mózgu twierdz±, i¿ zdolno¶æ przepustowa kana³u wzrokowego jest o wiele wiêksza ni¿ kana³u s³uchowego. Z tego wzglêdu odgrywa on decyduj±c± rolê w czytaniu. Kana³em tym przyjmujemy 80% - 90% informacji o ¶wiecie. Ponadto kana³ wizualny pozwala na przyswajanie znacznie wiêkszej ilo¶ci informacji ni¿ kana³ s³uchowy, który ze swej natury nie jest tak pojemny.
Subwokalizacja ogranicza tempo czytania do szybko¶ci mówienia. Dziêki temu nie jeste¶my w stanie przekroczyæ granicy 350 s³ów na minutê (snm). Poza obni¿eniem tempa, utrudnia koncentracjê i obni¿a jako¶æ odbioru tre¶ci (aby siê o tym przekonaæ, spróbuj przeczytaæ ten artyku³ na g³os!). To wszystko powoduje powstawanie negatywnych skojarzeñ zwi±zanych z czytaniem, a pó¼niej pod¶wiadom± niechêæ do jakiejkolwiek lektury.
Sposobów radzenia sobie z subwokalizacj± jest wiele. Sprowadzaj± siê one przede wszystkim do zak³ócania o¶rodka mowy.
Aby uwolniæ siê od nawyku subwokalizowania czytanego tekstu mo¿esz podczas czytania:
Wiêkszo¶æ ludzi mocno walczy, aby pozbyæ siê wokalizowania. Koncentruj± siê na tym i w pewien sposób ograniczaj± swoje mo¿liwo¶ci. To na czym koncentrujesz swoj± uwagê ro¶nie. Je¶li walczysz o to, aby nie wokalizowaæ, to mimowolnie koncentrujesz siê na wokalizowaniu i wszystkim co siê z tym wi±¿e.
Moja rada. Przenie¶ swoj± uwagê na tekst i pozwól sobie na eksperymentowanie. Wokalizacja mo¿e siê pojawiaæ i gdy po prostu zaczniesz podnosiæ tempo czytania bêdziesz wokalizowa³ coraz mniej i mniej, a¿ przestanie to wp³ywaæ na prêdko¶æ Twojego czytania.
Bo tutaj nie chodzi o to, ¿eby¶ w ogóle nie wokalizowa³, tylko aby ta wokalizacja w ¿aden sposób nie ogranicza³a szybko¶ci czytania.
Jak za darmo, nie wychodz±c z domu nauczyæ siê czytaæ 2 razy szybciej? Sprawd¼ tutaj!.:Schowaj artyku³:.
Oko przekazuje obraz czytanego tekstu do mózgu. Od pola widzenia zale¿y szybko¶æ Twojego czytania. Zbadaj swoje pole widzenia i dowiedz siê jak za pomoc± prostego æwiczenia, które zajmie Ci 3 minuty poszerzyæ pole w pionie i w poziomie.
Jakie pole widzenia, taka prêdko¶æ czytania
Od wielko¶ci pola widzenia zale¿y szybko¶æ i efektywno¶æ czytania. Ilo¶æ fiksacji (zatrzymañ oka) na wersie decyduje o prêdko¶ci, z jak± czytasz. Im wiêcej zatrzymañ, tym wolniej czytasz. I odwrotnie, im mniej zatrzymañ oka, tym czytasz szybciej.
Z tego faktu jasno wynika, ¿e ma³e pole widzenia, a co za tym idzie wiêksza ilo¶æ zatrzymañ oka na tek¶cie, stanowi przeszkodê w podnoszeniu tempa czytania i jego efektywno¶ci.
Pole widzenia ostrego to elipsa o wymiarach 4–6 cm w poziomie i 0.5–1.5 cm w pionie. Dooko³a rozci±ga siê pole widzenia peryferyjnego, które jest o wiele szersze. Informacje w polu peryferyjnym postrzegamy jako niewyra¼ne i rozmyte, jednak szybko wy³apujemy w nim ruch.
Aby zmniejszyæ ilo¶æ fiksacji do 2–3 na wersie i znacz±co podnie¶æ prêdko¶æ swojego czytania, warto poszerzyæ pole widzenia ostrego. Zwiêkszamy zatem ilo¶æ wyra¼nie dostrzeganych informacji, przez co oko mo¿e zatrzymywaæ siê na tek¶cie du¿o rzadziej. Aby poszerzyæ pole widzenia mo¿na stosowaæ æwiczenia zamieszczane w ró¿nych ksi±¿kach do szybkiego czytania. Polegaj± one g³ównie na tym, ¿e po dwóch stronach kropki lub linii znajduj± siê stopniowo oddalaj±ce siê litery lub wyrazy. Patrz±c w punkt lub liniê u¶wiadamiamy sobie, jakie to wyrazy.
Ja osobi¶cie polecam æwiczenie, które mo¿na wykonywaæ wszêdzie: w domu, na ulicy, jad±c autobusem czy stoj±c w kolejce. Wybierz punkt naprzeciwko linii wzroku i patrz±c w ten punkt, u¶wiadom sobie jak najwiêcej szczegó³ów tego, co znajduje siê po prawej i lewej stronie Ciebie. Mo¿esz siê tak¿e koncentrowaæ na tym, co widzisz w górze i na dole. Czyli jad±c w tramwaju, wybieram punkt naprzeciwko i u¶wiadamiam sobie, ¿e po prawej stronie stoi w±saty mê¿czyzna z niebieskim parasolem, w okularach a po lewej dziewczyna w br±zowej spódnicy, z trójk±tnymi kolczykami s³ucha walkmana.
Poszerzaj±c pole widzenia przez rozmaite æwiczenia na tek¶cie i nie tylko wkraczasz na drogê szybkiego czytania.
Zobacz darmowy, multimedialny kurs szybkiego czytania i czytaj 2–3 razy szybciej: Sprawd¼ tutaj!
.:Schowaj artyku³:.
Przejd¼ do: